03 september 2010

Ggz-cliënt heeft veel onvervulde zorgwensen

Ggz-cliënten in de langdurige zorg hebben veel onvervulde zorgbehoeften, vooral op het terrein van rehabilitatie, ontplooiing en sociale relaties. De basale zorg is in het algemeen wel goed geregeld. Dat blijkt uit een monitor langdurige ggz van het Trimbos-instituut.

‘Op het sociale vlak, betaald werk en zingeving is voor de ggz-cliënt in de langdurige zorg nog een wereld te winnen’, zegt Hans Kroon. Hij is projectleider van de Monitor langdurige ggz. Voor deze monitor heeft het Trimbos-instituut gebruik gemaakt van de gegevens van een aantal regionale zorgmonitors. Daarom moeten de resultaten van deze monitor volgens Kroon met de nodige voorzichtigheid worden bekeken: ze leveren niet per se een representatieve landelijke steekproef op.

Zingeving en ontplooiing
Toch is duidelijk een tendens waar te nemen. De basale behoeften, zoals zorg voor het huishouden, voeding, veiligheid, uitkeringen en informatieverstrekking over de behandeling, blijken voor veel patiënten redelijk te worden vervuld. Maar als het gaat om gezelschap, intieme relaties, zingeving en herstel, activiteiten overdag, en psychisch welbevinden, blijken de zorgbehoeften veel minder vaak goed te worden vervuld. Op deze terreinen heeft de hulpverlening veel minder een passend antwoord, blijkt uit de monitor van het Trimbos-instituut. Niet meer dan een op de zes patiënten heeft (vrijwiligers)werk. Verder heeft maar een op de zeven patiënten een partner. Verbeteringen zijn dan ook marginaal: over een periode van 9 tot 18 maanden verbetert de kwaliteit van leven een heel klein beetje.

Hoop voor de toekomst
Kroon ziet wel enige hoop voor deze patiëntengroep. ‘Via de Zorg-voor-beter-trajecten zijn goede resultaten te boeken. Zeker als daarbij het belang van de ervaringsdeskundige goed wordt onderkend.’ In de monitor zelf wordt geconcludeerd dat onderlinge steun en lotgenotencontact mogelijk goede ingangen vormen om tegemoet te komen aan de onvervulde zorgbehoeften van patiënten. Binnenkort publiceert het Trimbos-instituut effectonderzoeken over dit onderwerp.

Visiedocument
Brancheorganisatie GGZ Nederland erkent de niet vervulde zorgbehoeften van de langdurige ggz-cliënt. In het Visiedocument op de langdurende zorg stelt GGZ Nederland onder andere als doel dat jaarlijks twintig procent meer langdurige ggz-cliënten een betaalde baan vinden. Nu heeft slechts zes tot dertien procent een baan. Beleidsmedewerker Ellen de Haan: ‘Het mag niet langer vanzelfsprekend zijn dat deze groep cliënten in een achterstandspositie verkeert. Hulpverleners in de ggz zullen zich meer gaan richten op ondersteuning bij herstel. Dus niet alleen behandeling van klachten, maar ook inzetten op andere levensgebieden zoals wonen, welzijn en fysiek welbevinden. VWS ondersteunt deze visie en staatssecretaris Bussemaker heeft intussen toegezegd ook geld hiervoor beschikbaar te stellen.’ (SvD)

Lees hier de Monitor van het Trimbos-instituut

©Psy, 11-06-09

Stuur door Mail Reageren Reageren Print print
Psychiatrie afschaffen, al die miljarden naar de mensen die het zo goed kunnen gebruiken.

Wat kost een opname per dag? Kan ik zelf ook wel een aardig feestje van bouwen, dacht ik zo.

Dagactiviteitencentra dicht, basisraad failliet, gaat de goede kant op, nou die topmanagers er nog uit, gewoon sluiten die tent, weet mevrouw Bussemaker meteen waar ze het geld vandaan kan halen.
Anoniem
vr 12/06
http://www.sp.nl/agneskant/opinies/603/Eigen_bijdrage_in_psychiatrie_te_gek_om_los_te_lopen.html
het is nog steeds zo, altijd weer hetzelfde liedje
nu weer een rapport van Trimbos, zelfde verhaal, zelfde ellende
schaf het gewoon helemaal af
geef de mensen hun eigenwaarde weer terug, door ze goed financieel te steunen, psychiaters en verpleegkundigen kunnen nog zoveel meer,
laat de psychiatrie gewoon opgaan in de reguliere gezondheidszorg en schaf ook de naam psychiatrie af, spreek niet meer van cliënten en patiënten, er is veel geld op te halen (mensen, gebouwen, grond etc)
Anoniem
vr 12/06
http://www.telegraaf.nl/binnenland/4142861/__Klink__Eigen_risico_nog_niet_omhoog__.html?p=5,2

chronisch zieken zijn dat hele bedrag (medicijnen) gewoon kwijt, maar ook bijvoorbeeld gestegen kosten voor administratie (in mijn geval 40% duurder!), horeca is flink duurder, dus uitgaan is er ook (allang) niet meer bij, laat staan dat je naar de hoeren gaat

en zo zijn er nog heel veel andere kosten

het gaat niet geleidelijk aan beter, het gaat geleidelijk aan (veel) slechter
Anoniem
vr 12/06
Teampsychiater: “Ze hebben één ding gemeen. En dat is dat ze net als de meeste andere mensen een zinvol bestaan willen hebben. Daarmee bedoel ik het hebben van een huis, een partner, vrienden, een baan of een andere vorm van dag besteding. Als Wijkteam willen wij daar graag aan bijdragen.”

één maar: er is onvoldoende geld voor
Anoniem
vr 12/06
http://www.trouw.nl/nieuws/zorg/article2782484.ece/_rsquo_Jeugdzorg_is_onnodig_duur_rsquo__.html

zelfde probleem, kost kapitalen

en de mens zit daar niet op te wachten

regelingen, doorverwijzingen, indicatiestellingen, voorzieningen, instellingen en bestuurslagen

ik kan nog wel even doorgaan: WMO, gemeente, UWV, traject-bemiddeling, intergemeentelijke sociale dienst, financiele dienstverlening, thuiszorg, politie, justitie, psychiaters, woonbegeleiders, huisarts, tandarts, therapeuten, woningbouwvereniging, CIZ, crisisdienst, dokterspost, LUMC, SPV, case-managers, arts assistenten en psychologen (die laatste zijn dan wel weer leuk), en nog veel meer
Anoniem
vr 12/06
"de malle molen"
Anoniem
vr 12/06
Cliënten van ACT-teams hebben zo hun eigen verlangens. Hoewel velen verbeteringen in hun leven ervaren en tevreden zijn over de ondersteuning van het ACT-team, hebben zij ook vele wensen die nog niet vervuld zijn. De client verlangt een respectvolle bejegening van de hulpverlener. En uit onderzoek blijkt dat cliënten vooral betere ondersteuning wensen bij het leren omgaan met hinderlijke symptomen en de gevolgen daarvan. Ook geven cliënten aan ondersteuning te missen bij persoonlijk herstel, ontdekken wat men wil in het leven, zelfvertrouwen krijgen en voor zichzelf opkomen, het opbouwen en onderhouden van vriendschappen en intieme relaties. Ook ondersteuning bij het vinden en behouden van werk, opleiding of andere dagbesteding staat hoog op het wensenlijstje van cliënten. huh?
Anoniem
vr 12/06
de ambitie van de kant van de ACT-teams is er misschien wel, het geld niet, zelfs de respectvolle bejegening laat te wensen over (het minste wat je als client mag vragen), om over de rest maar te zwijgen.

Voor mijn part mogen ze de psychiatrie afschaffen, ook de ACT-teams, breng het maar onder in de reguliere zorg, de overheid kan dan goed toezicht houden, er is geld genoeg (zie artikel over jeugdzorg), zoveel zelfs dat ook de cliënt er (flink) op vooruit kan gaan.
Anoniem
vr 12/06
ACT-teams, klinkt mooi en ambitieus, maar in werkelijkheid is het nog gewoon de "oude" psychiatrie, cliént is er niet écht bij gebaat, schiet er zelf niet veel mee op, en voelt zich nog steeds patiënt. Psychiaters en woonbegeleiders kunnen makkelijk uren schrijven. In de werkelijkheid heb je er als cliënt meer last dan voordeel van. Je voelt je gestigmatiseerd, onheus bejegend, etc.
En maar rapporten schrijven, ik ga vragen om mijn dossier in te zien (heb ik recht op, toch?), wil het wel eens weten. Wordt vervolgd......
Anoniem
vr 12/06
weinig zinvol toch? alles wat hierboven geschreven staat?
je zou er bijna depressief van worden
Anoniem
vr 12/06
De cursus 'Omgaan met teleurstellingen' kan helaas wederom geen doorgang vinden.
Hermenegildus Felix Victor Maria (Herman) Finkers
vr 12/06
http://www.cg-raad.nl/wi/20090613.html
Anoniem
ma 15/06
dhr kroon ziet hoop in de zorg voor beter trajecten. welnu: in heerlen werken twee ervaringsdeskundigen 2 dagen pw in de zorg voor beter trajecten (waaronder ik), maar die mogen helemaal niet bij teambesprekingen zijn. Hun rol is die van etalagefuctionaris, zodat de instelling kan zeggen: 'kijk eens wij werken zo clientgestuurd." Een daadfwerkelijke interactie met de verpleegkundigen is er niet.
Deze klacht hebben we ook meerder malen bij het trimbos neergelegd, maar daar doet men er niks mee.
Verder werk ik in een act team. en daar is men men toch vooral bezig met crisibestrijding en nauwelijks met herstel, zingeving en mensen begeleiden naar een betekenisvol bestaan.

maurice wasserman
do 18/06