Anoniem meldpunt voor verslaafde artsen
Dit najaar komt er een meldpunt waar verslaafde artsen zich kunnen melden. Zij worden dan in contact gebracht met een verslavingspsychiater die hen begeleidt naar behandeling. Het meldpunt dat waarschijnlijk ‘Dokters voor dokters’ gaat heten, wordt opgezet vanuit artsenorganisatie KNMG.
Hoogleraar verslavingszorg Cor de Jong is intensief betrokken bij de oprichting van het meldpunt. ‘Het is een eerste aanzet om verslaafde artsen in behandeling te krijgen. Bekend is echter dat artsen vaak veel te laat hulp zoeken en hun probleem ontkennen. Daarom werken we op termijn toe naar een meldpunt waar artsen anoniem hun zorgen over collega’s kunnen uiten.’
Probleem ontkennen
Verslaving komt onder artsen ongeveer even vaak voor als onder de algemene bevolking. Maar artsen zijn sterk geneigd geen hulp te zoeken voor hun probleem, of veel te laat. Volgens De Jong komt dat onder andere doordat artsen zich een beetje onkwetsbaar wanen: ‘Dat overkomt mij niet.’ ‘Ze ontkennen vaak het probleem. Bovendien wordt verslaving onder artsen als zeer negatief ervaren. En dat is geen stimulans om hulp te zoeken. Je ziet ook zelden een arts als cliënt in de verslavingszorg. Misschien nog wel in de commerciële zorg, maar ze blijven grotendeels buiten beeld’, aldus De Jong.
Opluchting na melding
De Jong pleit daarom voor een anoniem meldpunt, net zoals dat al bestaat voor piloten, bekend als de ‘anti-skidgroep’. Hij is als deskundige verbonden aan deze groep. ‘Anti-Skid’ is technologie die moet voorkomen dat een vliegtuig op de landingsbaan doorschiet. De Jong: ‘In de burgerluchtvaart is de anti-skidgroep een onafhankelijk vertrouwensteam dat na een anonieme melding contact zoekt met de betrokken piloot. In veel gevallen is de melding terecht en piloten zijn vaak opgelucht dat hun verslaving is opgemerkt. Dat opent de weg naar behandeling en daarmee boeken we goede resultaten.’
Beroepscode
In de Verenigde Staten en Canada bestaan al anonieme meldpunten voor artsen. In tegenstelling tot Nederland staat in die landen expliciet in de beroepscode vermeld dat artsen melding moeten maken van niet-functionerende collega’s. ‘De methode van anoniem melden blijkt daar prima te werken’, zegt De Jong. ‘Artsen die na een melding in behandeling komen, reageren daar goed op. Vijf jaar na de behandeling is 85 procent van deze artsen nog clean.’ De meldpunten kennen daar ook een goed bereik. In Canada kreeg het anonieme meldpunt in het eerste jaar (1996) slechts zestien meldingen, nu zijn dat er zeshonderd per jaar.
Veel zelfdoding
In Nederland is het nog niet zo ver. Maar het probleem is hier niet minder ernstig. Psychiater Audrey van Schaik (GGZ InGeest) en enkele andere artsen beschreven recent in Medisch Contact dat zelfdoding onder artsen relatief vaak voorkomt. Middelenmisbruik en depressie blijken veelvuldig ten grondslag te liggen aan suïcide van artsen. De pogingen slagen vaak doordat zij gemakkelijk toegang hebben tot dodelijke middelen. Van Schaik en haar mede-auteurs beschrijven de artsen als ‘notoire zorgmijders’ en pleiten daarom net als De Jong voor een snellere onderkenning van problemen als verslaving en depressie. Artsenorganisatie KNMG wil nader onderzoek naar suïcide onder artsen. (SvD)
Lees hier het artikel van Audrey M. van Schaik e.a. in Medisch Contact 25, juni 2010
©Psy 30-06-2010
