Voor konijntje,
Weet jij nu echt niet wat jou zou kunnen helpen. Heb je iets aan niet klagen maar dragen en bidden om kracht.
Zelf verantwoording nemen en een keuze gaan maken. Hoe wil je leven? Vroeg uit de veren gaan en loop en loop......
@Nine, je weet het allemaal wel erg goed? Hoe weet jij dat ik niet sport en alles geprobeerd heb, voordat ik aan die rare pillen begon? Denk je niet dat de meeste mensen er niet van houden pillen te slikken? Het maakt je akelig afhankelijk ook nog...
Ik vond je commentaar vrij aanmatigend. Je weet helemaal niet wat iemand al gedaan heeft...
'jezelf aanpakken'.... jij hoort tot de school die denkt dat je dat wel even zelf kunt regelen... ik dacht dat ook lang en vind het nog steeds niet goed te verteren dat het me niet lukt..
Maar ik hoor tot de groep; 'psychotherapie helpt onvoldoende". Jaaaren gepraat! En de hersens weten het wel maar het gevoel gaat niet mee en toepassen lukt niet...
Lees de 2 boeken "Rethinking Psychiatruic Drugs - A Guide for Informed Consent"en "Drug-induced Dementia - A Perfect Crime" beide geschreven door psychiater en gerechtsdeskundige, oud stafpsychiater U.S. Navy - Bethesda Naval Hospital en the North Carolina prison system.
@ Nine, Ellen en Syl
Het probleem ligt ook in de benadering van de verwijzer die de pillen voorschrijft en niet perse in de client. Niet iedereen weet wat beter is, en welke alternatieven er evt zijn. Het is makkelijk praten dat iemand moet bewegen enzo, maar ooit een depressie gehad?licht of zwaar?De motivatie ontbreekt. En voor andere therapien kun je langer dan een half jaar wachten met een lichte depressie, ook geen feest.
Wat te zeggen van alternatieve therapievormen die een grotere bewezen kans van slagen hebben!Punt is dat de overheid uitsluitend de wetenschap (reguliere zorg) accepteerd.Zorgverzekeraars/overheid/zorginstellingen zijn één.
Als de reguliere en de spirituele/alternatieve gezondheidszorg gaan samen werken kan de zorg en goedkoper worden en kan er weer/meer holistisch gewerkt worden.
Hier hebben alle partijen baat bij.
soms zijn medicijnen tegen depressie
een zegen en spreek uit eigen ervaring
mij hielpen ze geweldig
konijnenhol kun je niet wat meer gaan sporten of wandelen?
Jezelf onderhanden nemen kan ook al werken.
Een doel en een dagbesteding zijn gewoonlijk de beste oplossingen.
En tevredenheid mag in dat woordenboek ook niet ontbreken.
Het is nog steeds niet wetenschappelijk te bewijzen dat er een serotonine gemis is.
Het draait allemaal om de vraag wie zijn mijn sociale contacten nog en hoe breng ik mijn dagen op een dragelijke manier door.
Dus maatjes hebben ze meer nodig is mijn mening. Die steun is echt niet zo kostbaar als al die pillen die drogeren en uiteindelijk weer somatische klachten gaan veroorzaken.
En konijninhol, heb jij dan enig idee waarom mensen het tegenwoordig zo moeilijk hebben dat ze aan de antidepressiva moeten?
Hmm....erg veel mensen die denken dat je antidepressiva zomaar gaat slikken... Jaren gepraat- is veel duurder dan pillen - maar overleven werd pas leven na de start met een SSRI. 3 jaar geleden de dosis verlaagd. Eerst weer moeilijke winters, daarna het hele jaar. Sedert enkele maanden terug op de oude dosis. Kom nu zelfs de winter goed door..lijkt het...Toeval???? M.i. ordinair bezuinigen; het zou zinvoller zijn als de machthebbers zich eens af gingen vragen waarom zoveel mensen het zo moeilijk hebben dat ze aan de SSRI's gaan....En ja, de huisarts schrijft de medicijnen nu voor, omdat ik verhuisd ben en dacht mijn oude psychiater niet meer nodig te hebben. Zou ik 'licht en mild depressief zijn'? Nog nooit aan suicide toegekomen tenslotte.. Iets psychisch is niet echt een ziekte zeker???
@Nine
Precies! Dat betekent dat bij milde depressies meer psychotherapie in gezet moet worden. Ik heb het dan niet over cognitieve gedrags therapie, omdat je daar hoogstens gezonder leert denken maar niet gezonder leert voelen. Maar ik doel dan op psychodynamische psychotherapie.
Heel goed dat mensen voor een lichte depressie zelf moeten gaan mee betalen.
Het is tegenwoordig niet meer normaal zo veel als er word voorgeschreven. De mensen moeten maar meer gaan wandelen of fietsen of andere mensen gaan helpen.
Ieder mens heeft wel eens een sombere bui of een dag of maand dat alles wat minder gaat. Dat hoort gewoon bij het leven.
De bijwerkingen zijn vaak ernstiger en daar word nog weleens aan voorbij gegaan.
Er moet maar eens wat meer gepraat gaan worden. Waar kampen die mensen nu echt mee?
Tegen welke problemen lopen ze aan. Eem luisterend oor kan vaak al verlichting geven.
Dus een goed initiatief.
@Suzanne
Helemaal mee een met de angina pectoris.
Als ervaringsdeskundige heb ik zowel antidepressiva als MAO remmers geslikt, maar het gevolg was dat ik licht hypomaan werd. Kortom, het is wel goed dat men voorzichtiger wordt met het voorschrijven van antidepressiva.
Mij niet helder wat er wordt besloten voor patienten met indicaties los van de depressie, zoals persoonlijkheidsproblematiek angst en dwang e.d.
Als het enkel om uisluiten van zgn 'milde depressie' gaat zullen deze patienten meen ik op papier een andere diagnose krijgen om vergoeding wel te bewerkstelligen. Dit gebeurt immers ook met benzodiazepinen...
Moeten mensen met angina pectoris (maar geen hartaanval) ook hun pilletjes onder de tong zelf gaan betalen??
Let wel: niet direct pillen maar eerst activering, praten e.d. ben ik zeker voor!
Maar waarom de ondeskundigheid van een voorschrijver laten betalen door de patient? De geringe werkzaamheid van dit soort medicatie bij milde depressie is immers al enkele jaren bekend?
@Psychiater,
Het zijn natuurlijk allemaal subjectieve belevingen, of zoals mijn psychiater het verwoordt: "De één zit met een voetwratje al op de bank te piepen en een ander sleept zich met twee gebroken benen nog naar z'n werk. M.a.w. wat de één als licht tot matig ervaart, is voor een ander misschien wel ondragelijk.
Het lijkt me een moeilijk vak, psychiater zijn, psychiater.
Gaby heb jij er wel eens bijstil gestaan dat er medicatie voor een depresie is die bij lichte klachten juist symptomen als zelfmoord verergeren.
En in de meeste gevallen is het de huisarts die door tijdgebrek te snel en onnodig medicatie voor schrijft met alle gevolgen van dien.
Medicatie heeft niet de slogan baat het niet schaad het niet.
Blijkbaar moeten mensen het eerst zelf meemaken en dan zijn ze ook in alles staten want ze zouden niet gewaarschuwd zijn.
Wat zijn de criteria voor milde /matige versus ernstige depressie? Toch niet de as 1 van de DSM mag ik hopen; want dat doet geen recht aan de patiënt met zijn stoornis.
"We hebben het hier niet over een aspirientje maar over mensenlevens en ondraaglijk lijden."
@Gaby
En juist daaróm is het goed dat ze wat terughoudender gaan worden in het voorschrijven van antidepressiva en willen ze het voortaan alleen nog voorschrijven bij ernstige, klinische depressie.
oke blijkbaar hebben jullie goed nagedacht over waar de grens tussen licht/matig en zwaar precies ligt.Ook duurt het een week of drie voordat medicatie uberhaupt aanslaat, dus voortaan mensen maar gewoon door laten lijden. De niet uit te sluiten risico's op suicide die ook bij lichte en matige depressies op kunnen treden, nemen we dan maar op de koop toe.Vraag me af wie die verantwoording op zich durft te nemen, offe sorry foutje verkeerde inschatting.We hebben het hier niet over een aspirientje maar over mensenlevens en ondraaglijk lijden.
gaby
Ik weet zelf donders goed wat een depresie is. Zowel licht als zwaar heb ik al meerdere keren gehad.
En ja met tussenposens slik ik helaas medicijnen. Maar ik heb zelf ondervonden dat medicatie bij milde klachten meer negatieve gevolgen hebben dan positieve gevolgen.
Mensen die negatief reageren zijn ook mensen die denken dat alles met een pilletje op te lossen is.
@ Gaby , In dit artikel gaat het niet over mensen met een zware,chronische depressie,maar om de milde vorm.Voor geinterreseerden raad ik aan het blog "madinamerica.com" van Robert Whitaker te lezen.Ga naar home,naar beneden tot- update on the epidemic-voor een nederlands onderzoek naar antidepressiva.Het hele blog is interressant.Via"in dit nummer" onder" uitgelicht"staat een stukje geschreven over het nieuwste boek van Robert Whitaker,Anatomy of an Epidemic.
@Gaby,
Het gaat hier om verstrekking van antidepressiva bij lichte depressie, medicatie is in die gevallen hoogstwaarschijnlijk nauwelijks of niet werkzaam. Bij ernstige (klinische) depressie wordt het gewoon nog voorgeschreven.
De negatieve reacties zijn waarschijnlijk afkomstig van personen die niet uit eigen ervaring weten hoe het is om onder chronische depressies te lijden en hoe medicatie levensreddend kan blijken te zijn. Ikzelf verwacht een hoger percentage aan suïcide door deze ongegronde maatregel.
Elonora
Voor veel medicijnen moet je bijbetalen. En bij een lichte depresie maken medicijen het vaak juist erger. Het middel is dan erger dan de kwaal.
Jammer genoeg denken een hoop mensen dat alles met medicatie op te lossen is.
En wanneer je voor middelen die je krijgt i.v.m kanker zelf een deel moet betalen waarom dan ook niet voor een aantal van de psychiese medicatie.
Voor de pammetjes is er immers ook al een code waardoor we het als nog niet hoeven te betalen. Terwijl ze na een paar maanden niet meer werken.
Mensen blijven helaas te makkelijk en te snel medicatie slikken, zonder echt na te denken.
Net als bij slaapmiddelen en ritalin (zou moeten) ben ik voorstander van de hand op de knip. Er valt cognitief, met neuro- en biofeedback veel resultaat te behalen. Helaas voor de farmacie, die promovendi sponsoren en aldus, middels een aan hen loyaal stockholm syndroom promovendi en toekomstige artsen manipuleren. Wanneer het lijf echter vraagt om een andere bloedspiegel van het e.o.a., dan moet dat echter ook kunnen. Met mindfullnes- en compassietraining en sporten kun je veel in de hormoonhuishouding die introversie bewerkstelligd (pathe).
@Eleonora
Ik heb de enquete ingevuld, maar er wordt helemaal niet gevraagd wat men er van vindt dat er bijbetaald moet worden! Ik vind het in sommige gevallen helemaal niet slecht om dingen niet meer te vergoeden!
Dit is bijna het eerste goede bericht wat ik hoor van de overheid richting 'psychiatrische patienten'.
Het moet natuurlijk wel inhouden dat er een alternatieve wijze komt om deze mensen e aandacht en zorg te geven waar ze recht op hebben.
Uit eigen ervaring weet ik dat instanties erg langs elkaar heen werken, en men vooral zijn/haar eigen straatje schoon veegt.
Mijn leus is dan ook samen sterk, maar wel met nog meer empatisch vermogen naar de 'patient'
Prima,dit besluit.Het was al lang bekend dat antidepressiva voor een milde en matige depressie niet beter werken dan een placebo.
Los van de vervelende bijwerkingen,en de problemen met stoppen.We betalen een steeds hogere premie,door de positieve spin die de farmaceutische industrie aan hun onderzoek gaf,om grof geld te verdienen aan deze middelen.Een verzonnen pandemie
(mexicaanse griep)en de jaarlijkse griepprik voor ouderen,die voor deze doelgroep nauwelijks werkt.Mien en Eleonora wordt wijzer.
Bijbetalen voor medicijnen? Het moet niet gekker worden!
Vul de enquête in op www.platformggz.nl