10 februari 2012

‘Antidepressiva zijn geen enge middelen’

‘Als ik geen anafranil was gaan slikken, dan had ik een einde gemaakt aan mijn leven. Ik was zo ziek, ik hield het niet langer vol.’ In het boek ‘Pil’ schrijft cabaretier Mike Boddé over zijn zware depressie en het antidepressivum dat volgens eigen zeggen zijn leven redde.

Boddé werd in de jaren negentig getroffen door een depressie. Zij psychiater schreef hem seroxat voor, maar Boddé had zo veel last van de bijwerkingen, ‘ik sliep twee weken niet’, dat hij moest stoppen met de pillen. Vanaf dat moment sloeg de depressie van Boddé in alle hevigheid toe. De cabaretier zocht hulp waar hij kon. Van jarenlange gesprekstherapie tot een bezoek aan een handoplegger. Niets hielp. ‘En dan komt het moment dat je het niet meer ziet zitten.’

Waarom heeft u Pil geschreven?
‘Ik denk dat er veel mensen zijn die de behoefte hebben om over dit soort ervaringen te lezen. Als ik zo’n boek had gehad toen ik ziek was, was ik eerder uit mijn depressie gekomen. Ik wil duidelijk maken dat je niet bang hoeft te zijn om naar een psychiater te gaan of om antidepressiva te slikken. Als mijn kinderen ooit dezelfde problemen krijgen, hoop ik dat ze door dit boek inzien dat pillen een oplossing kunnen zijn voor een zware depressie.’

U was al jaren depressief voordat u anafranil ging slikken. Waarom toen pas?
‘Een pil die je geest beïnvloedt… Ook ik vond dat eng en wilde er niet zomaar aan beginnen. Toch heb ik tijdens de beginjaren van mijn depressie seroxat en remeron geprobeerd, maar met de bijwerkingen kon ik niet leven. Waarom ik pas na jaren andere antidepressiva ben gaan proberen, heeft te maken met het feit dat ik toen zo depressief was dat ik echt niet meer wist hoe ik verder moest. Ik had alle andere mogelijkheden geprobeerd en hield het niet langer vol. Je moet dan toch wat. Anafranil was het vijfde antidepressivum dat ik probeerde.’

De pillen sloegen aan. Hoe voelde dat?
‘Fantastisch. Ik had zeven jaar lang in de penarie gezeten en ineens begon ik me beter te voelen. Het was zo merkwaardig. Mijn handen trilden, ik voelde me raar en was moe… Maar mijn humeur begon op te knappen! Ik was als een kind zo blij.’

Heeft u nog steeds last van bijwerkingen?
‘Ja. Maar daar ben ik aan gewend geraakt en ik kan er heel goed mee leven. De bijwerkingen stellen helemaal niets voor als ik ze vergelijk met het gevoel dat ik had toen ik depressief was.’

Heeft u wel eens overwogen om te stoppen met de pillen?
‘Ja. Ik heb het zelfs geprobeerd, maar dat viel zo slecht… Ik werd meteen weer depressief en heb een week lang dag en nacht geslapen. Inmiddels slik ik al twaalf jaar anafranil en het bevalt me prima zo.’

Vind u het moeilijk om te praten over uw depressie?
‘Absoluut niet! Er zijn zelfs mensen die zeggen Jezus, daar heb je hem weer met zijn depressie. Nu ik Pil heb geschreven heb ik alles wat ik wil vertellen in één keer gezegd. Ook vond ik het belangrijk om een bijdrage te leveren aan de discussie rondom pillen. Dat heb ik bij deze gedaan.’ (HE) 


Pil, 240 pagina’s. Mike Boddé. Uitgeverij Nijgh & Van Ditmar. ISBN 978 90 388 9313 6. € 19.95.

Klik hier voor meer informatie over Mike Boddé

De exemplaren van Pil zijn gewonnen door
Wijnie Slootjes-Verbree
Irman Obbes
E. Gerritsen      
Zij krijgen het boek toegestuurd

©Psy 11-03-2010

Afbouwen en stoppen met een SSRI zoals Seroxat, (wat Mike tenminste 3 maanden geslikt heeft),levert diverse "bijwerkingen" in zeer verhevigde mate op. De onttrekkingsverschijnselen van bv. Seroxat (nu Paroxetine)zijn vele malen erger dan de aanvankelijke bijwerkingen. Artsen erkennen deze "af-kick" verschijnselen niet en schrijven dus een ander drug voor.

Plotseling stoppen met AD kan en mag NOOIT; dat weet elke arts !!

http//www.Antidepressiva.Come2me.nl
Annelies
wo 01/12
Uitstekend boek en belangrijke bijdrage aan de discussie wel of geen pil. Juist het niet gebruiken van de pil heeft Mike jaren van zijn leven gekost. Alternatieve genezers en psychologen hebben hem niet of nauwelijks kunnen helpen. Net zo goed als de pil zijn alternatieve genezers en psychologen ook niet gratis. Geen argument dus in deze discussie. Tot slot: iedereen heeft het recht om een oordeel te hebben over medische verzorging, zeker als het over je eigen gezondheid gaat. Dat deze oordeelsvorming alleen door medici gedaan mag worden stamt uit oude tijden.
Hans Stam
do 13/05
Goed gedaan Mike! Daarbij is het ook nog eens een prachtig boek. Geschreven met veel humor en herkenbaarheid.
Je gaat een suikerpatient ook niet zijn insulinespuit afpakken.
carice
ma 22/03
@Arjen, al heb je nog zo'n gelijk, je mag geen oordeel geven als je niet actief bent in de medische wereld. Ik vind het gedurft.

Wat ik hier zeker weten wel lees te tegenkom is het verschil Engeland en Nederland. The Cardiff University of Bioscience schokt op zijn grondvesten bij deze anamese van een caberetiër???

Ik zie nu het gevaar in hoe zo'n man laagopgeleide mensen zo met fabels kan overspoelen en de psychiaters smullen om de verkoopcijfers, niet waar?

Ik ben gevreest door vele, maar ik ga voor humaniteit en niet voor een of ander onderzoekje, het is een puzzel en geen puzzelstuk meneer de caberetiër.
Dr. J.F. Harsfeld
zo 21/03
In studies met een zogenaamde 'actieve placebo' (neppil met bijwerking) herstelt 100% van alle patiënten net zo goed als met antidepressiva.

Waar het om gaat is dat mensen het recht hebben om dat te weten. En dat de psychiaters die met de 'gecreerde epidemie' miljarden verdienen daar niet ongestraf mee weg mogen komen.

En als persoonlijke reactie aan Mike. Wist u dat vele grootheden kampte met een ernstige depressie? Beseft u wat er voor nodig is om de top te bereiken?

Als iets goed zou zijn zoals het was, was u dan gedreven om te verbeteren?

Zie professor Wakefield hierover: http://www.hln.be/hln/nl/37/Psycho/article/detail/615883/2009/01/15/Depressie-is-goed-voor-je.dhtml
Arjan
zo 21/03
Ik zal verstandig zijn en er niet op ingaan, maar het enigste wat ik wil mededelen is dat ik de schrijver in de term 'kwakzalver' plaats, mijn excuus.
Zou ik graag even een gesprekje mee willen hebben.
Dr. J.F. Harsfeld
za 20/03
Goed dat zo’n bekende Nederlander hierover schrijft!

Het slikken van antidepressiva kan net zo nodig zijn als het spuiten van insuline!
En daar rust ook geen taboe op!
Sylvia.
vr 12/03
Doet u mij maar een pilletje begrip.
Daan Muizenberg
vr 12/03
Als de hulpverlening faalt blijft er niets anders over dan de depressie kunstmatig maskeren. Het is ook een oplossing, maar of je er beter van wordt is nog maar de vraag. Hij blijft zoals hij zelf ook zegt de man met de depressie.Er zijn vele wegen naar Rome.
Cees Everaars, hands-on coach
vr 12/03
JE KUNT ER BAAT BIJ HEBBEN MAAR NIET IEDEREEN HEEFT ER BAAT BIJ
Anoniem
vr 12/03