Cliëntenorganisaties moeten hun kennis beter uitventen
‘Cliëntenorganisaties ontbreekt het vaak aan het ondernemerschap om financiering van hun gemeente te krijgen en veel gemeenten weten niet goed welke hulp cliënten precies nodig hebben.’ Dat zegt Aukje Leemeijer, als organisatieadviseur brengt zij gemeenten en cliëntenorganisaties dichter bij elkaar.
Wat is precies het probleem?
‘Door de afkalving van de Awbz zijn lokale cliëntenorganisaties voor hun financiering tegenwoordig grotendeels afhankelijk van de Wmo-gelden van de gemeente. Maar gemeenten weten niet goed wat er onder cliënten met een psychiatrische achtergrond leeft, en welke hulp zij nodig hebben. Hiervoor is vaak nog geen beleid of visie ontwikkeld. Gemeenten stellen zich hierdoor vaak afwachtend op. Om te achterhalen wat psychiatrische patiënten nodig hebben, zouden ze echter ook gebruik kunnen maken van de kennis die bij cliëntenorganisaties ruimschoots aanwezig is.’
Welke rol spelen cliëntenorganisaties hierin?
‘Cliëntenorganisaties weten vaak niet hoe ze zich bij hun gemeente moeten profileren om in aanmerking te komen voor Wmo-gelden. Ze hebben ontzettend veel kennis over hoe het is om met een psychiatrische ziekte te moeten leven. Maar ze zijn onvoldoende zakelijk ingesteld en vooral gericht op de eigen achterban. Minder op externe partners die hun de mogelijkheid bieden tot samenwerking en financiering.’
Hoe breng je gemeenten en cliëntenorganisaties dichter bij elkaar?
‘Een manier is om gemeenten te laten zien welke bijdrage een lokale cliëntenorganisatie levert aan het vergroten van de maatschappelijke participatie van psychiatrische patiënten in hun gemeente. Bijvoorbeeld: dat een cliëntenorganisatie een inlooppunt is voor vragen over psychische problemen en dat ze individuele ondersteuning biedt aan mensen die het moeilijk hebben.
Maar je kunt met cliëntenorganisaties ook een strategie - of zakelijk plan - bedenken om financiering van de gemeente te krijgen. Zo hebben we voor Voice, de koepelorganisatie van cliëntenorganisaties, een professionaliseringtraject uitgezet.
Soms is het voor een cliëntenorganisatie al voldoende om - met financiering van de gemeente - een coördinator aan te nemen, zodat de projecten net wat meer stevigheid krijgen.’
Is het waar dat gemeenten duur onderzoek uitvoeren om in kaart te brengen wat er onder psychiatrische patiënten in hun gemeente leeft?
‘Gemeenten willen de behoeften van groepen kwetsbare burgers in kaart brengen. Denk aan huisbezoeken waarbij wordt gekeken welke mensen in welke wijk wonen en welke hulp zij nodig hebben. Dat zijn hele arbeidsintensieve, dure, projecten.
Of denk aan mensen met schulden: voor gemeenten is het van belang te weten of die alleen naar de schuldsanering moeten of dat ze ook psychische hulp kunnen gebruiken. Voor het beantwoorden van dergelijke vragen kunnen gemeenten gebruik maken van de kennis van cliëntenorganisaties.’ (JH)
Aukje Leemeijer werkt samen met organisatieadviseurs Jaap Kemkes en Daphne Wiersma. Klik hier voor meer informatie.
Klik hier voor de overkoepelende cliëntenorganisatie Voice
© Psy 05-02-2010
