10 februari 2012

Een leuker leven voor chronische cliënten

Het leven van cliënten die langdurig in een ggz-instelling verblijven kan een stuk beter. Met het project Langdurig perspectief wil het Trimbos-instituut het welbevinden van deze vaak vergeten groep cliënten verhogen.

Sonja van Rooijen

Tegenwoordig is herstel het sleutelbegrip voor cliënten die langdurig in zorg zijn. Het project Langdurig perspectief sluit daarbij aan. ‘Het gaat vaak om kleine maar essentiële dingen die mensen echt raken’, zegt Sonja van Rooijen van het Trimbos-instituut. ‘Het is belangrijk ze uit de rol van patiënt te halen, zodat ze perspectief in hun leven krijgen.’ Het project begint ermee cliënten te vragen wat ze zelf willen.

Op locatie
Bij het project dat deze maand van start gaat, zijn al twaalf ggz-instellingen betrokken, en mogelijk worden dat er vijftien. In elke deelnemende instelling wordt een verbeterteam geformeerd. Nieuw is dat de begeleiding vanuit het Trimbos-instituut op locatie gaat plaatsvinden. ‘We hebben lering uit het eerdere Zorg voor beter getrokken. We stappen af van landelijke conferenties. Ter plaatse bij een instelling kun je veel beter zien hoe de situatie daar is en hoe je die kunt verbeteren.’

Ervaringsdeskundigen
De verbeteringen die het project beoogt, liggen op een heel scala aan levensdomeinen. Van dagbesteding tot de leefomgeving, van gezondheid tot zingeving. Wel is het de bedoeling dat er gericht aan een paar van te voren bepaalde doelen wordt gewerkt. Bij het Eindhovense GGzE kiest projectleider en kwaliteitscoördinator Nick Craeghs ervoor om in elk geval ervaringsdeskundigen in te gaan zetten als gastheer of gastvrouw. ‘Uit de eerste navraag onder cliënten kreeg ik de indruk dat daar zeker behoefte aan is. Zij kunnen cliënten, familieleden en andere mensen die de afdelingen bezoeken begeleiden.’

Klankbordgroep
Bij GGzE doen vier teams, verspreid over twee verblijfsafdelingen, aan het project mee. Het gaat om rond de tachtig cliënten die voor een deel uit vijftigplussers bestaat. De opzet is dat er een ervaringsdeskundige in het verbeterteam komt en dat er uit familieleden een klankbordgroep gevormd wordt. ‘We moeten voorkomen’, zegt Craeghs, ‘dat dit project overkomt als een plannetje van de hulpverlening.’ Voor hem staat voorop dat na afloop de cliënten het gevoel hebben dat ze erop vooruitgegaan zijn en dat hun leven verbeterd is.

Onderzoek
Het project heeft een looptijd van twee jaar. ‘Als het langer duurt’, aldus Van Rooijen, ‘heb je grote kans dat mensen achterover gaan leunen. We willen in korte tijd resultaten bereiken.’ Onderzoek is een belangrijk onderdeel. Vandaar dat er op korte termijn op de betrokken afdelingen een voormeting wordt gehouden. En een nameting moet uitwijzen of de gestelde doelen ook daadwerkelijk gehaald zijn. Het Innovatiefonds Zorgverzekeraars trekt 170.000 euro uit voor Langdurig perspectief. (MvK)

Lees ook ‘We bieden de dagactiviteiten niet handig aan’

Lees ook het interview met Wilma Boevink: 'Boegbeeld van de herstelbeweging' (Psy, 7, 2009)

Lees hier 'Visiedocument langdurende zorg: herstel voor alle patiënten’


© Psy 02-09-2010

Mensen weten vaak niet wat de kosten zijn als je 3 weken in een instelling verblijft. Rond de 10.000 euro.
Staan we daar met zijn allen weleens bij stil.Is die RM wel echt altijd nodig.
Word het niet eens tijd om de GGZ instellingen met andere creatievere oplossingen te laten komen voor de problematiek en het kostenplaatje van het hele RM gebeuren?
Zodat mensen weer echt
nine
ma 20/09
De zorg is 'stopwatch'-zorg geworden. Het draait om tempo. Meer clienten in minder minuten. Dat verhoogt de omzet.

De opzet is dat er een ervaringsdeskundige in het verbeterteam komt en dat er uit familieleden een klankbordgroep gevormd wordt.

Die doen het gratis. Maar ik zou zeggen neem een voorbeeld aan GGZ Friesland. Toppunt van effiency: http://www.telegraaf.nl/binnenland/7583686/__Ansichtkaart_tegen_zelfmoord__.html?p=18,1 http://www.kwartoverrose.nl/2010/09/07/prettige-suicide/
Anoniem
di 07/09
http://www.sp.nl/zorg/opinies/603/Eigen_bijdrage_in_psychiatrie_te_gek_om_los_te_lopen.html

http://www.telegraaf.nl/binnenland/7576561/__Daklozen_woedend_om_boeteregen__.html?sn=binnenland,buitenland

Zorgwekkend

Van der Spek vindt de hele situatie uiterst zorgwekkend. „De boetes kunnen niet worden betaald en door de inschakeling van incassobureaus lopen de schulden torenhoog op. Zo raakt iemand alleen maar dieper in de problemen. Uiteindelijk kost dit dan de gemeente en justitie nog meer geld.”

Zorgwekkend inderdaad, zie daar een markt
Anoniem
di 07/09
‘Het gaat vaak om kleine maar essentiële dingen die mensen echt raken’

en zo is het maar net, zie:

http://www.sp.nl/zorg/nieuwsberichten/7941/100907-eigen_bijdrage_ggz_te_gek_om_los_te_lopen.html
Anoniem
di 07/09
Wat een zure reacties bij toch een ongelooflijk positief en goed artikel. Ik juich deze ontwikkelingen toe!
Michiel
di 07/09
en de ervaringsdeskundigen mogen de boel weer 'opsieren', zoals dat ook in de zorg voor beter-trajecten van het TI gebeurde.
Zij zouden pin de projectleiding ve afdeling MOETEN zitten
Maurice
ma 06/09
Door het gegeven van stratificatie (WO-pikorde, expert-machtsexcuus, witte doktersjassen op 19-jarige leeftijd) is participatief leiderschap al schier onmogelijk. Door overheidscontrole wordt macht ook nog gecentraliseerd. Voordat participatie door de vloer en ervaringsdeskundige als efficiency en effectiviteitinstrument wordt gezien, moet er een hele omslag plaatsvinden. Bijv. privatiseren met topinkomenbeheersing en marketingafdelingbeheersing.
Maslovs-behoefte hierarchie geldt ook voor het personeel; cliënten zijn hun middel voor de pyramide. Maar er is hoop; holistische benadering; sport, zintuigen en genieten, leefstijltraining, e-health etc. zijn in opkomst.
Monique Willems
zo 05/09
Tja, we zitten helaas midden in een TUNNELVISIE, die maar niet te doorbreken is,waarom moet een psychiatrische patient erg lang behandeld worden met een rm/ibs behandeling??? niemand is er mee gebaat...Het kost de gemeenschap erg veel geld, en men bereikt vaak niet het gewenste resultaat??
jos smaling
za 04/09
Wanneer gaan mensen nou eens echt uit van een betere levens kwaliteit, en niet van herstel.
Herstel is niet voor iedereen weggelegd. Door de de houding die de hulpverlening en maatschappij nu heeft wordt er een grote groep overvraagd. Die valt tussen wal en schip.
De politiek zou kunnen beginnen door het dcb systeem te veranderen. Een mens is immers niet één diagnose. Veel mensen die chornies ziek zijn hebben een complexe diagnosse en bij hun staat de dsm vol, maar dat vergeten de meeste voor het gemak.
Syl
vr 03/09