Eigen bijdrage blijft oorzaak van veel ellende
Vorige week heeft de Ribw Alliantie de Tweede Kamer opgeroepen de procedure rondom de inning van de eigen bijdragen drastisch te vereenvoudigen. De huidige gang van zaken is ondoorzichtig en cliënten hebben er veel last van.
Twee Ribw-directeuren, Lidy Zaat (Den Haag) en Fer Haak (Haarlem) overhandigden 3 november het zwartboek ‘Stop verwarring door de inning van de eigen bijdragen’ aan leden van de Tweede Kamer.
Dit zwartboek bevat een aantal ervaringen van begeleiders en cliënten met de heffing van de eigen bijdragen Awbz en Wmo. Deze heffing, die wordt vastgesteld door het Centraal Administratie Kantoor CAK, leidt tot grote onrust en paniek bij cliënten. Het duurt vaak erg lang voordat duidelijk is hoe hoog de eigen bijdrage precies is en in een aantal gevallen is de eigen bijdrage zo hoog, dat een cliënt daardoor onmiddellijk in de schulden komt.
Veel te ingewikkeld
‘We willen met dit zwartboek duidelijk maken hoe vreselijk stroperig de hele procedure rondom de eigen bijdrage is’ zegt Fer Haak, directeur van Ribw Kennemerland, Amstelland en de Meerlanden. ‘Het is niet per se de schuld van het CAK. Maar het is wel zo dat het CAK zich weer aan allerlei ketenafspraken moet houden met onder andere de Belastingdienst en de uitkeringsinstanties. Dat kost erg veel tijd, soms jaren. Dat is niet goed voor onze cliënten. Die zijn net hun leven weer aan het opbouwen, maar worden dan geconfronteerd met een ingewikkelde en langdurige procedure rondom de eigen bijdrage.’
Paniek bij cliënten
Het is niet bekend hoe vaak cliënten van de Ribw’s te maken krijgen met langdurige procedures en hoge eigen bijdragen. Haak: ‘Het komt in ieder geval vaak voor, want de voorbeelden lagen voor het oprapen. En iedere Ribw wordt geconfronteerd met moeilijkheden rondom de eigen bijdragen.’
Zo gebeurt het nogal eens dat, op basis van een oud inkomen, een wel erg hoge bijdrage wordt vastgesteld. Dat geeft paniek bij de cliënten, soms zelfs decompensatie, blijkt uit het zwartboek. En begeleiders zijn er vaak enorm veel tijd mee kwijt om een en ander te regelen.
Schrijnende gevallen
Het zwartboek bevat een inventarisatie van schrijnende gevallen. Zo is er de mevrouw die per maand een bedrag van € 187,44 heeft te besteden aan zak- en kleedgeld. Maar de eigen bijdrage die ze moet betalen is veel hoger: € 462,66. Als ze bezwaar indient, krijgt ze te horen dat ze eerst bij de gemeente moet aankloppen voor bijzondere bijstand. Bij weigering door de gemeente moest ze bij het CAK terugkomen, waarna de eigen bijdrage zou worden aangepast. Maar dit gebeurde om onduidelijk redenen toch niet. Intussen zijn er ruim twee jaar verstreken en is er nog steeds niets geregeld.
Maak het simpeler
De langdurige procedure, de eigean bijdragen die nogal eens worden gebaseerd op inkomens die allang verleden tijd zijn, het geharrewar over en weer tussen instanties als CAK, Belastingdienst en UWV; dat zijn de belangrijkste ingrediënten die telkens weer terugkomen in het zwartboek. Volgens de Ribw Alliantie is het aan de politiek te zorgen voor een betere en eenvoudiger procedure. De Alliantie stelt voor het huidige inkomen als uitgangspunt te nemen. Daarnaast mag het niet langer dan drie maanden duren voordat definitief duidelijkheid bestaat over de hoogte van de eigen bijdrage. ‘Politiek, maak het simpeler, maak een einde aan de stroperigheid’, vat Haak samen. (SvD)
Klik hier voor het volledige zwartboek
© Psy 10-11-2009
