Gelukkige autist
Wessel Broekhuis schreef een boek over Wessel Broekhuis. Over zijn eerste vriendinnetje, de liefde voor zijn ouders en zijn metalband. Wessel is ‘een lange slungel’ van zeventien. Eigenlijk komt zijn leven ‘behoorlijk dicht bij perfectie’. Toch is Wessel ‘gehandicapt’, zegt hij zelf. Autist.
In zijn boek Alleen met mijn wereld dat vandaag uitkomt, legt hij uit hoe het alledaagse leven met autisme eruit ziet. ‘Het was niet mijn bedoeling om een hulpgids te schrijven voor andere autisten of voor mensen die niet weten hoe ze met autisme om moeten gaan. Het is mijn eigen verhaal, ik schreef het in eerste instantie voor mezelf. Maar waarschijnlijk kunnen anderen er wel tips uit halen.’ De positieve boodschap van het boek is belangrijk, vindt Wessel. ‘Daarmee onderscheidt het zich van veel andere boeken en mediaberichten. Autisme wordt vaak geassocieerd met problemen. Ik vind het juist leuk een autist te laten zien die heel gelukkig is.’
De Hel
Zijn verhaal kan hoop bieden voor andere autisten, denkt Wessel. ‘Sommige dingen lukken misschien niet, maar dat wil niet zeggen dat je overal bang voor moet zijn.’ Wessel beschrijft bijvoorbeeld dat een ‘simpel’ uitje met zijn klas naar een restaurant in de Kalverstraat niet voor hem is weggelegd. Het is de Hel: te veel geluiden, te veel mensen, te veel indrukken. Tegelijkertijd beschrijft hij hoe hij kan genieten van een concert met duizenden andere beukende fans van loeiharde metalmuziek. ‘Misschien hebben andere autisten er wat aan om te lezen dat je innerlijk soms blijkbaar uitzonderingen maakt.’
Vrienden
Anders dan de titel misschien doet vermoeden, heeft Wessel veel goede vrienden. Met de leden van zijn metalband heeft hij zelfs zo’n goede band dat hij ze aanvoelt. ‘Dat is speciaal voor een autist, ik weet het’, zegt hij. ‘Het komt doordat we ieder weekend heel intensief ergens aan werken dat we leuk vinden.’ Nou goed, als hij dan toch een tip zou moeten geven aan andere autisten: ‘Zoek een band. Of ga iets anders doelgerichts doen in groepsverband. Dat is handig, want je weet altijd waar het gesprek over kan gaan. Als je dan wat meer met elkaar vertrouwd bent, kan het misschien uitgroeien tot een levendiger contact.’
Natte handen gevaarlijk
Toch gaat Wessels boek niet alleen over hoe goed het met hem gaat. Hij beschrijft ook de pesterijen uit het verleden, en de angsten, dwanghandelingen en onzekerheden van het heden. Gedetailleerd legt hij de ‘spelletjes van zijn geest’ uit. Zo is hij als de dood voor natte handen. Het verlangen naar orde en indeling veroorzaakt een grote angst voor alle onregelmatigheden die de orde kunnen verstoren, vertelt hij. ‘Ik heb een uiterst vervelende dwangmatige fobie voor water. Het is gevaarlijk als ik natte handen heb. Er is immers overal elektriciteit en zelfs de meest minimale druppel is zaad van de dood. Ik zal schimmel krijgen als ik me niet goed afdroog’, schrijft hij.
Echt anders
Wessel: ‘Ik weet dat de lezers het waarschijnlijk niet zullen begrijpen, want ik zie de onbenulligheid er zelf ook van in. Maar ik wilde toch proberen een kijkje in mijn hoofd geven. Ik wilde laten zien hoe maf het is, mijn wereld.’ Is hij dan niet bang dat mensen denken dat hij gek is? ‘Misschien is dat wel eens goed. Ik ben echt anders, al zie je dat niet van de buitenkant.’ (CS)
Alleen met mijn wereld – hoe ik leerde leven met autisme, 157 pagina’s. Wessel Broekhuis. Uitgeverij Nieuwezijds in Amsterdam. ISBN: 9789057123009. €14,95.
De exemplaren van Alleen met mijn wereld – hoe ik leerde leven met autisme zijn gewonnen door
Nathalie van Tijen
Ralph Evers
Nellie Jacobsen
Kriszta Liesting-Bognár
Mevrouw Van Broekhoven
Irene Muller
Helen Eras
Carolien Glastra
Barbara Bartol
A.J.J. van der Kwartel
Zij krijgen het boek toegestuurd
© Psy 04-03-2010
