17 mei 2012

GGZ Nederland vreest tuchtrecht-zaken door eisen zorgverzekeraars

Ggz Nederland heeft onlangs bezwaar gemaakt tegen een circulaire van Zorgverzekeraars Nederland die voorschrijft dat alleen de psychiater, de klinisch psycholoog en de vrijgevestigde psychotherapeut als hoofdbehandelaar in de tweedelijns ggz kunnen optreden.

Door het hoofdbehandelaarschap te beperken tot deze drie maken de zorgverzekeraars het de ggz-instellingen wel erg moeilijk, stelt GGZ Nederland. Alleen hoofdbehandelaren kunnen zelfstandig dbc’s openen en sluiten en de zorgverzekeraars houden deze groep het liefst beperkt. ‘Het betekent in de praktijk dat het schaarse aantal psychiaters en klinisch psychologen zich voor een groot deel van hun tijd met dossiervorming bezig moeten gaan houden’, zegt jurist Tineke Stikker van GGZ Nederland. ‘Dan zien ze amper meer een patiënt en dat is natuurlijk onwenselijk.’

Tuchtzaken
In een bezwaarbrief aan ZN heeft GGZ Nederland duidelijk gemaakt veel tuchtrechtzaken te vrezen, omdat professionals diagnosen moeten stellen zonder ook maar een patiënt te zien. Stikker: ‘Tuchtrechtelijk gezien hang je wanneer je een diagnose stelt zonder dat je de patiënt hebt gezien.’

BIG-registratie
GGZ Nederland pleit voor een regeling die meer aansluit op de bestaande praktijk. GZ-psychologen en verslavingsartsen moeten ook hoofdbehandelaar kunnen zijn, net als de arts-assistent in de laatste fase van zijn opleiding tot psychiater. ‘Voorwaarde is dat ze BIG-geregistreerd zijn en voldoende bekwaam zijn gevonden door de instelling waarvoor ze werken’, zegt Stikker.
In haar brief wijst GGZ Nederland op een principieel punt: in de dbc-spelregels is in 2004 vastgelegd dat elke instelling zelf bepaalt welke professionals als hoofdbehandelaren kunnen optreden. Deze spelregels zijn destijds samen met ZN opgesteld.

Verpleegkundigen
In de praktijk van de geestelijke gezondheidszorg is het ook gangbaar dat een (sociaal psychiatrisch) verpleegkundige als hoofdbehandelaar optreedt. Dat is het geval wanneer de behandeling vooral is gericht op de gevolgen van de chronische psychische stoornis en op het leren omgaan met de handicap. Maar de beroepsgroep van verpleegkundigen komt in dit verband niet voor in de circulaire van Zorgverzekeraars Nederland. (SvD)

Lees hier de brief van GGZ Nederland aan Zorgverzekeraars Nederland.

© Psy, 30-03-09

Stuur door Mail Reageren Reageren Print print
Een verloren kans als de spv (met VO) niet meer ingezet en daardoor uitedaagd wordt bijvoorbeeld als hoofdbehandelaar. Het is een discipline die een waardevolle bijdrage levert bij de diagnostiek en binnen de disciplinaire teams. Een goede aanvulling op het medisch en psychotherapeutisch kijken.
Hans Ploos van Amstel, spv
di 12/05
Het lijkt mij beter om het DSM niet als uitgangspositie te nemen. Het DSM is immers een classificatieinstrument en geen diagnostisch instrument. Wil je echt goede diagoses kunnen stellen pleit ik voor het gebruik van meetinstrumenten in combinatie met een goed gestuctureerd interview. Jarenlang werd bij mij het DSM gebruikt en na een second-opinion werd m.b.v. een goede diagnostisch interview eindelijk de goede diagnose gesteld. Dit gebeurde na ongeveer 15 jaar psychiatrie.
Carmen Espinosa
ma 06/04
Bah Bah, de Academische Arrogantie! Het " praatje " bij de SPV...Werken wij niet allen in een team?! Ik werk al jaren bij een crisisdienst, en werk artsen in, practisch en inhoudelijk, en kan zeggen: bescheidenheid past ons allen.
Ruud van den Akker, SPV
za 04/04
Weg met die ellenlange voordeur. Weg met die extra hoofdbehandelaars. Levert alleen maar een kostenpost op die niet ten goede komt aan de zorg voor cliënten. Net of spv'en niet weten wat ze met cliënten moeten..Kom nou zeg!
SPV'tje
do 02/04
De praktijk dat de GGZ verpleegkundige, de SPV-er als hoofdbehandelaar optreedt vind ik een nare ontwikkeling. Zij heeft geen academische opleiding en wanneer zij academici met een paniekstoornis beoordeelt, kan zij een goed functionerende academicus voorgoed de psychiatrie in "helpen" en laten opsluiten. Kapitaalvernietiging en hoge kosten voor de belastingbetalers.
Juriste
do 02/04
Uit de reactie's van bovenstaande personen blijkt dat zij niet veel vertrouwen hebben in SPV'ers die ook een diagnose kunnen stellen. Je kunt ze niet allemaal over één kam scheren. Schijnbaar willen deze personen weer terug in de tijd dat alleen de psychiater voor je mag denken.
Anoniem
wo 01/04
inderdaad, een goede voordeur met deugdelijk onderzoek en zorgvuldige diagnostiek voorkomt veel ellende en valse verwachtingen en is uiteindelijk wellicht zelfs kostenbesparend.
Wat mij betreft wil dit overigens niet zeggen dat er niets gedaan kan worden in de tijd die soms lang is tussen aanmelding en diagnose; gestructureerde begeleidingsgesprekken kunnen acuut lijden helpen verlichten maar laten we in ieder geval dan transparant zijn over wat we wel en niet kunnen!
De waslijst aan diagnoses die ik soms voorbij zie trekken in de derde lijn bij patienten die nog niet eens volwassen zijn stemt vaak treurig,we doen onze patienten tekort met een te snel of te oppervlakkig oordeel met bijpassend protocol en faalervaring!
rose schmitz
ma 30/03
Dit pleit dus voor een stevige voordeur. En wat doen de instellingen? Stepped care. Eerst krijg je niks, als dat niet helpt ben je óf uitbehandeld óf (als je flink zeurt) een echte deskundige..
Mira
ma 30/03
Lijkt me terecht. Zo krijg je m.i. minder eerstelijnszorg binnen de tweedelijn. Ik krijg zoveel mensen die in de tweedelijn alleen maar een babbeltje met een SPV hebben gehad, die komen dan alsnog bij een echte tweedelijner.
Exxie
ma 30/03