Ik heb het proefschrift voor wat het BPS-verhaal betreft gelezen, en ik moet zeggen dat ik er wat van opgestoken heb. Kan u beter verklaren waarom mensen die lijden aan de BPS hoogstwaarschijnlijk telesn weer dezefde weg bewandelen, ook al heeft die weg in het vereden niet zoveel goed gebracht.
Dank voor dit geweldige en nuttige inzicht Koen.Daar kan ik mee aan de slag. Wat je wel, nodig hebt is een vertrouwenspersoon bij wie je te rade kunt gaan wanneer je weer eens iets 'nieuws' wilt gaan ondernemen. Het moet dus ieand zij die geen agenda heeft om jou klein te houden o i d maar een persoon die jou werkelijk leert inzien dat je deze weg al heel vaak bewandeld hebt, onvruchtbaar, en dat je wellicht eens kunt kiezen voor een totaal andere weg.
Groet Tess
Voor mensen die om elkaar geven en het positieve willen uitproberen in plaats van elkaar gek te maken door stigmatiserende vingers te wizen, keer op keer totdat het gewaande verhaal werkelijkheid wordt:
http://www.tessonome.com/?p=9140#comments
Heel mooi gezegd je verteld in deze paar zinnen precies hoe ik de problemen met mijn man ervaar
Borderliners zijn 'gevaarlijk' in die zin, dat ze door hun extreme gevoeligheid, heel snel door hebben waar de zwakke punten van de 'tegenstander' zit.
Goede en liefdevolle therapie vanuit deze visie kan de Borderliner helpen om een fantastisch mens te worden waar de maatschappij veel aan kan hebben.
Ja de hulpverlening is bang vanuit hun eigen tekortkomingen die ze niet onder ogen kunen en durven zien!
Het is erg jammer dat hulpverleners en onderzoekers zelden toegang hebben tot de emoties uit hun eigen kindertijd en mede daardoor de dynamiek van gevoelens en emoties niet goed begrijpen. Dit leidt ertoe dat men de huidige (neurobiologische)kennis van de gevolgen van emotionele verwaarlozing en mishandeling/misbruik negeert. De meest bepalende factor in het ontstaan van psychische klachten/problemen ontstaan door de manier waarop ouders met het kind omgaan. Meestal is het de eigen angst voor de verinnerlijkte ouders uit de kindertijd van de onderzoeker/hulpverlener zelf die deze eenvoudige waarheid loochend.
Oscar:
Wil je alsjebleift niet overgeneraliseren. Borderliners. Wie zijn dat? Ik adviseer je om eens contact op te nemen met de Stichting Borderline: http://www.stichtingborderline.nl/
Overigens als een mens met een BPS zulke erge dingen doet dan is er meestal nog een andere aandoening in het spel.
Ik zelf ben kapot gemaakt door een partner die geen BPS had, Ik zelf ben gewurgd, misbruikt, bestolen en belogen, bedrogen en zelfs een keer in het gevag ezet, allemaal door mensen die niet aan het BPS lijden.
Tja ... en wie zegt mij dat jij 'normaal' bent?
Dit brengt mij bij een interessant artikel dat ik onlangs las.
Mensen die door een ongeval om het leven kwamen werden geautopseerd en wat bleek? Een significant percentage van deze mensen droegen kwaadaardige tumoren in hun lichaam met zich mee zonder dat ze daar last van hadden, terwijl ze daar last van hadden moeten hebben.MAW de wetenschap baseert haar harde cijfers op halve onderzoeken.
De term hersenafwijking is een nonterm. Ik zou willen voorstellen om willekeurige mensen aan een dergelijke vragenlijst en hersenscan te onderwerpen.Ik durf er mijn handen voor in het vuur te leggen dat heel veel mensen die niet BPS hebben ook lichtjes hebben branden wanneer ze weer eens dezelfde fouten maken en niet weten dat ze die fouten maken omdat het er toch elke keer weer een beetje anders lijkt en je hoopt op positieve uitkomsten.
Onze hele maatschappij is er omdat we ondanks fouten doorzetten en steeds weer opnieuw proberen.
Verklaart een hersenafwijking (??) het specifieke gedrag van de borderlinepatient of is gedrag van deze patienten, ook, in de hersenactiviteit te zien (net als bij depressies etc).
In die zin is de titel van het artikel niet juist, er wordt niets 'verklaard', slechts iets gemeten.
Het oorzaak-gevolg-onderzoek lijkt in die zin niet echt zinvol, tenzij het tot interventies zou leiden waardoor het functioneren van deze patienten zou kunnen verbeteren.
Vroeger werd gedacht dat de hersenafwijking die werd gezien bij mensen met schizofrenie door de ziekte kwam.Later werd aangetoond,dat juist de antipsychotica hier een belangrijke rol in speelde.Nu vraag ik me af of de mensen met borderline,die getest werden wel of geen antipsychotca hebben geslikt; dat komt in het xerhaal niet duidelijk naar voren.Bovendien gaat bij langdurig gebruik van antipsychotica je cognitieve vermogen juist achteruit,alsmede je lichamelijke gezondheid.
Ik zou graag willen verwijzen naar een 'genezen' ERS patiënt, voor de nuance:
http://webcache.googleusercontent.com/search?q=cache:nbWaaQbR0SsJ:mijn-kijk-op.infonu.nl/mens-en-gezondheid/4456-er-is-leven-na-borderline.html+ers+borderline&cd=2&hl=nl&ct=clnk&gl=nl
Ik ben ervan overtuigd dat ERS hormoongerelateerd is, net als psychosen en M/D. PMS is de zwakke broeder. Maar farmacie en de stockholm-syndroom behepte promovendi (loyaal aan onderzoek, bull-beloning..), docent, psychiaters zijn onwillig, waardoor het door lobby-geldbesteding niet gegund is veel te onderzoeken naar resultaat van bijv. mindfullness of hart-coherentie training, waarbij direct hartslag, adrenaline/cortisol worden beïnvloed door te werken aan oxytocineaanmaak. En oxytocine kan snel overhellen naar agressie is reeds helder, wellicht omdat het fijne gevoel bedreigd wordt. Onderzoek was bij groepen, maar is manie de individuele versie? ERS-symptonen is vergaarbak, dus div. niveau’s. Het lijkt te maken hebben met defect aan centraal zenuwstelsel resp. hormoonproductie, hersenen.
Beste René D,het is een beetje een "bedrijfsrisico" van een blad als Psy, dat iedereen, die meent ergens psychiatrisch benul van te hebben uit betrokkenheid en/of frustratie reageert. En dan niet altijd reageert op de kern van het item. Soit!
Zolang het niet beledigend is of racistisch mogen ze van me. Dat weerhoudt mij er niet van corrigerende opmerkingen te maken (als ik daar behoefte aan heb...)
Kan meneer Juspol met zijn frustratie-schrijfsels niet geknipt worden, want dat slaat in smanehang met het artikel helemaal nergens op.
Hierbij is de vraag nog niet beantwoord of de hersenafwijkingen al bij de geboorte aanwezig zijn of in de loop van het leven ontstaan zijn door invloeden van buitenaf en van "binnenuit".Welke mogelijke rol opvoeding, cultuur, voeding, erfelijkheid en eigen (over)gevoeligheid als onderdeel van de constitutie een rol spelen is nog nooit grondig onderzocht (voorzover ik weet). Dit onderzoek beschouw ik als een klein deel van een groter geheel en als kapstok dus onvoldoende om een definitieve verklaring te kunnen vormen.
Ter nuancering als het gaat om hersenafwijkingen, ik maak me sterk dat het verslaafd zijn aan bijvoorbeeld pindakaas of chocolade ook tot hersenafwijkingen kunnen leiden.
Ik heb toch wel moeite met de generalisatie van sommige reageerders.
Op deze manier lijkt het alsof alle Bordeliners over de gehele wereld hetzelfde zijn. Niets is minder waar. Er zijn vele vormen en gradaties. Van heel ernstig tot mild.
Dat is ook mijn probleem met de gemiddelde hulpverlener.
Tunnelvisie heet dat.
Marianne van der Anker kan niets met begrip, wil vrouwen met deze klachten verplicht laten aborteren of steriliseren. Haar soldaten (sociaal werkers) kunnen niet tegen schade van de doelgroep, hoewel wetenschappelijk is onderzocht dat geestelijk gehandicapten mensen kinderen kunnen hebben onder voorwaarden.
Als Nijmegen en Leiden (DNA-mutatie n.a.v. kindermishandeling tot psychiatrische fundering) wetenschappelijk tot de conclusie komen dat de ouders van de doelgroep met een cursus beter kunnen opvoeden, zijn we al een stuk op weg naar preventie. Daarnaast is er te leven met de scala van klachten middels een holisistche benadering gericht op een goede kwaliteit van leven met hulpinstrumenten als hartcoherentie en Mindfullness, VERS-trainingen, transactionele analyse, healing enviroment
Emotie Regulatie Stoornis klinkt inderdaad minder beladen, maar een belangrijk deel van het probleem bij de BPS; niet kunnen zien wat je fout doet, valt dan buiten de aandacht.
Naar mijn mening zijn de resultaten van dit onderzoek van belang voor patient en omgeving, omdat deze neurobiologische verklaring van borderlinegedrag kan leiden tot meer inzicht, begrip, inlevingsvermogen en minder frustratie, boosheid en schuldgevoelens.
De 'wetenschappelijke' tekst en de reacties zijn ongenuanceerd. Elke Borderliner is anders. Duizend verschillende BPSsers zijn duizend verschillende BPSsers. Daarbinnen heb je gradaties van 100 tot o qua intensiteit van de aandoening. Hoe ouder Borderliners worden, hoe meer de aandoening naar de achtergrond verdwijnt! BPS is intens hormoongerelateerd!!!
Intelligente bordeliners met academische achtergond verzamel u om over de zin en onzin inzake BPSsers de debatteren en enige nuancering aanbrengen in ook de (vak)literatuur.
Tess
ps: ik pleit ook voor een nieuwe naam: ERS: emotie regulatie stoornis! De naam BPS wekt welhaast psychotische gedachten op bij niet BPSsers is mijn ervaring!
Geen operaties bij BPS!!!
Hoe dan ook, we moeten zeer kritisch blijven over medicatie. Want de druk op psychiaters van de pharmaceutische industrie is enorm: schrijf pillen voor!
Mijn eigen ervaring en om me heen zie ik dat een goede therapie vaak beter doet dan medicatie waarbij het middel vaak erger is dan de kwaal. Daarbij is het zeker zo dat er ook patienten zijn die zonder medicatie geen leven zouden hebben.
Vervolg.4.En dan zijn vaders even uit zicht gewerkt onder gebruik (lees misbruik) van de term -in belang van het kind- geen omgang met de vader en termen zoals dat het de -rust zal verstoren tussen moeder en kind nota bene- Men kan op de vingers natellen dat altijd deze mensen wel een reden opdissen dat het de rust zou verstoren nietwaar?Echter kinderen zijn daarbij de dupe.(studie gedaan door R.Gardner). Neem het onderzoek door Gardner dan mee geachte onderzoekers zou ik voorstellen. En betrek familierecht er gelijk in in -het belang van het kind- om die term maar te gebruiken zoals deze op papier wordt gezet zonder onderzoek in zaken zelfs.Toch te bizar voor woorden.
Vervolg.3. inzake bespreken of gezag wel verstandig is te geven aan zoals deskundigen dan zeggen dat dit een ernstige stoornis is, eenzijdig? Immers dan kun je ook zeggen of je afvragen waarom deze zaken zo lang werden verzwegen nietwaar? Gevolgen voor kinderen overigens zijn u allen welbekend ook. In kopprojekten en ga zo maar door. Overigens vele uithuisplaatsingen daarNA dus ook.
Vervolg.2.in in realiteit een bedrogwereld. Immers de waarheid horen ze niet bij zogenaamde verdwijningen. Tja. Hoe wil de psychiatrie dit gaan doen dan?
Eindelijk wel deze goede voorlichting gaan geven of melden wat er aan de orde is aan rechters familierecht?
Daar hebben die vaders of omstanders-gedupeerden en kinderen namelijk gewoonweg recht op voordat zij vervreemden van hun eigen kinderen. Of gaat de psychiatrie-ggz zorgen voor enige rechttrekking in dat familierecht,
Er bestaat geen meldplicht echter wanneer in een impuls en zonder enige reden een borderliner -vaak vrouw de verwekker van hun eigen kind of kinderen aan de kant zet. En van waarheidsvinding is geen enkele sprake in de ggz. Dat is onze taak toch niet hoor je dan. Nee en als rechters bij of na geboorte niets wensen te doen of onderzoeken aan de afgelegde verklaringen, zit je dus met een wel heel groot probleem. Omdat daarna die betreffende kinderen opgroeien als gezag klakkeloos aan dergelijke vaak moeders wordt gegeven, zonder onderzoek toestandsbeeld,
Het zou als dit zo zou zijn goed zijn om familierechters dan goed in te lichten, alvorens men met verklaringen gedaan door deze mensen nota bene -aan de gang gaat- indossieropbouw,waarbij advokatuur dit klakkeloos noteert.Enig ideegeachtewetenschappers welke gevolgen dit beslissen door rechters heeft aanvervreemding van veelal de eigen vaders van kinderen? Het is genoeglijk bekend dat bijvoorbeeld in prima onderzoek staat dat kinderen beschermd dienen te worden tegengedragvanmensenmet 'borderlinesyndroom' (www.bpdcentral.com, site van professionals).
