10 februari 2012

Minder bedden als ggz wensen cliënt volgt

Het Nederlandse overheids- en financieringsbeleid zorgt ervoor dat de geestelijke gezondheidszorg nog sterk is gericht op intramurale voorzieningen. Intensieve ambulante hulp, rehabilitatie en op herstel gerichte zorg komen daardoor minder tot ontwikkeling.

Nederland heeft in vergelijking met andere Europese landen een relatief grote capaciteit aan intramurale voorzieningen. Bij ongewijzigd beleid groeien de intramurale ggz-voorzieningen verder door. Maar wanneer de zorg zich meer richt op de wensen en ondersteuningsbehoeften van cliënten, gaat het aantal ggz-bedden drastisch omlaag. Dat blijkt uit de Toekomstverkenning intramurale GGZ die het Trimbos-instituut heeft opgesteld in opdracht van het Centrum Zorg en Bouw van TNO.

Behoud of verandering
Naast bestudering van cijfers, kengetallen en rapporten, baseren de onderzoekers van het Trimbos instituut hun bevindingen op de meningen van een aantal experts in de ggz. Een expertpanel gaf een prognose van de ggz in 2020 aan de hand van twee scenario’s: het optimaliseringsscenario en het continueringsscenario. In het eerste scenario richt het beleid zich op de wensen van de cliënt, het tweede scenario zet het huidige beleid voort. De uitwerking van deze scenario’s laat enorme verschillen zien. Continuering van het beleid leidt tot verdere groei van ggz-bedden: van 29.900 intramurale plaatsen en beschermd wonen in 2007 naar bijna 37.000 in 2020. Maar het optimaliseringsscenario, waarin vermaatschappelijking, ambulante hulp, rehabilitatie en regionale samenwerking centraal staan, leidt juist tot een forse afname van het aantal plaatsen in instituten tot bijna 20.000 in 2020.

Flexibiliteit
Cliënten in de ggz wonen het liefst zelfstandig. Ze hebben behoefte aan hulp bij sociale contacten, relaties, zinvolle dagbesteding en psychisch welzijn. Juist de intramurale ggz heeft de cliënten op deze terreinen weinig te bieden, zo laten verschillende onderzoeken zien.
Mede op basis van eerdere onderzoeken concluderen de Trimbos-onderzoekers dat ‘bedden’ en ‘semimurale plaatsen’ geen goede eenheden meer zijn om te plannen in de ggz. Volgens het expertpanel moet er veel meer flexibiliteit komen, waarbij gebouwen niet meer het vertrekpunt, maar het eindpunt van de planning zijn. Bedden en gebouwen moeten dan wel worden vervangen door alternatieve ondersteuning, zoals intensieve ambulante hulp, die sociale en maatschappelijke participatie van patiënten kan versterken. Tot nu kon het aantal bedden in psychiatrische ziekenhuizen en beschermde woonvormen juist groeien dankzij financiële prikkels vanuit de overheid.

Overheid stelt de norm
De landelijke overheid zou andere normen moeten stellen voor de gehele ggz. Die normen moeten leidend zijn voor de regionale ggz-planning, meent het expertpanel. De normen kunnen de minimale benodigde regionale voorzieningen betreffen voor de meest hulpbehoevende patiënten, of de minimale ACT- en FACT-capaciteit waarover een regio beschikt. Het Engelse ggz-stelsel geldt als voorbeeld: daar wordt een sterk ambulante ggz die zich breed inzet voor vermaatschappelijking, aangestuurd door een overheid die normen durft te stellen. (SvD)

Lees hier het rapport Toekomstverkenning intramurale GGZ van het Trimbos instituut 


©Psy, 20-01-10

Stuur door Mail Reageren Reageren Print print
Wat hebben wij te wensen is de Vraag ja ja ja ja ja ja wat waTT
is de Vraag??????????????????
heer konijnenberg
wo 27/01
Hallo mijn moeder heeft wat, spaarcentjes ze is aan het aftakkelen.
en dat weten ze daar ze vragen vaak naar haar spaarcentjes ik SCHRIK er van WAAROM DOEN ZE ZO .
ongeruste dochter
ma 25/01
zelden ben ik een beroepsgroep tegengekomen met zoveelonderlinge tegenstrijdigheden omtrent diagnose medicijngebruik behandeling enz. dit zeer ten nadeel van de patient die soms jarenlang onnodig in een kliniek verblijft. verloren jaren, de beroepsgroep zou hier over na moeten denken.de ggz is een trieste instelling.
renske.
za 23/01
Is de bouwfraude dan nu echt voorbij?
Klaske Hiemstra
vr 22/01
Ja eenzaamheid klopt wel ik ben vaak eenzaam en voel me een onbegrepen, kas plant,.
dhr verbeek
vr 22/01
mensen moeten er eens van af dat zelfstandig wonen het beste en belangrijkste is. De grootste groep is zeer tot extreem eenzaam omdat ze net niet met de maatschappij mee kunnen komen, en lotgenoten in het dagelijks leven moeilijk te bereiken zijn. Maar woonvormen zoals avelijn heb je niet voor mensen uit de psychiatrie, die moeten alles kunnen of mogen niks kunnen
Syl
vr 22/01
Het Engels systeem heeft zeker wel voordelen waar we gebruik van mogen maken, maar niet te snel alles overnemen. De voornaamste reden waarom het daar werkt is omdat de gehele inrichting van de zorg (ziekenhuis, huisarts, etc.) ook anders geregeld is.

Ambulante zorg vraagt meer omdat het intensiever is. De behandeling is dan duurder, maar we betalen niet meer met z'n allen de onderbezetting van al die bedden. Deze bedden zijn veel duurder.

Zou het werk dan voor zorgverleners leuker worden? Je bent niet meer alleen op de afdeling bezig met medicatie, etc. Volgens mij kan je dan meer met de klant bezig zijn.
Anoniem
vr 22/01
Waar kan ik lezen dat het WERKT, in Engeland? Hadden ze daar niet onlangs een mooie dure campagne tegen stigmatiseren, en is dat gelukt of nemen ze minder mensen op, zodat ze minder gestigmatiseerd worden? Is er een oorzakelijk verband tussen goedkoper en idealisatie van het Engelse systeem, lijkt mij namelijk niet onwaarschijnlijk. Voors en tegen, maar bezuinigingen blijven we krijgen, ben ik bang..
Peter
vr 22/01
Zelfstandig wonen. Ik woon weer zelfstandig. Soms een beetje hulp. Ideaal.
Jan Berkvens Asten
do 21/01
Ik zou graag willen weten waar u die ideeen vandaan heeft dat de ggz clienten worden uitgekleed zodat de ggz er zelf beter van wordt. Ik vind het een interessant onderwerp. Maar ik zou graag eerst feiten willen weten voordat ik zulke vergaande conclusies trek. Kunt u met feiten komen dat de ggz mensen heeft uitgekleed en dat ze er zelf beter van worden. Ik ben zelf namelijk hoogopgeleid en client.
client
do 21/01
Hospitalisatie zie je vooral bij de mensen, die helemaal geen indicatie moeten hebben voor opname. Dit zijn mensen, die gehoorzaam zijn, en goede banen hebben en gewend zijn onder een leidinggevende te werken, en/of zelf ook als leidinggevende te werken. Door deze hooggekwalificeerde mensen op te sluiten, zie je zeer snel hospitalisatie optreden, omdat zij nimmer gedragsgestoord zijn geweest en altijd perfect functioneerden in hun loopbaan. De reden van opsluiting is meestal dat het GGZ personeel geld en bezittingen wil hebben en dus middels opsluiting een echtscheiding wil regelen. De patient met een goede baan is een prooidier. In het buitenland is de therapie gericht op rehabilitatie en in Nederland wordt de patient maximaal uitgekleed door het GGZ personeel en dus opgesloten.
Juriste
do 21/01
Juiste analyse, bevestigd dat voor herstel niet alleen intramuraal noodzaak is. Optimalisatie van zorg via verdere specialisatie is niet het antwoord.Mijn ervaring (in particuliere hulpverlening)is juist dat met oa. opgeleide ervaringsdeskundige in 1e lijn al veel voorkomt. Ondersteuning met coaching op cliënt zijn wensen heeft veel te bieden. Cliënt vraagt niet altijd de overkill aan gespecialiseerde zorg. De gedachte en werkwijze "wat heeft u nodig voor uw herstel" staat paradoxaal op de opvattingen van diagnostiek en behandelingsprogramma's. Voorkomen van draaideur opnames door 1e lijns versterking en "gevraagde"nazorg biedt mijn inziens ook perspectief.
Pim Bekker, Alcoholconsulent
do 21/01
Gewenst zijn bedden voor dwangopnames(R.M. e.d.) en b.o.r.(bed op recept)bedden.
De rest kan inkrimpen. Zeker i.v.m. het gevaar van hospitalisatie.
Gijs van de Utrechtsestraatweg
wo 20/01
de ambulante zorg is veel te karig en alleen tijdens kantoortijd.
en zelfstandig wonen heeft voordelen, maar het grootste gedeelte mag aan de rand van de maatschappij toe blijven kijken. Want we MOETEN maar mogen niet meedoen.
En wanneer er echt te veel bedden waren was niet het grootse gedeelte van het jaar alles bezet, zodat je in crissis ver buiten je eigen regio moet, wat met een bor al niet kan
Syl
wo 20/01
natuurlijk is de thuissituatie de beste omgeving...maar vaak is dit ook de omgeving waar de meeste prikkels aanwezig zijn. en hoe intensief is ambulante hulp, wanneer de persoon maar werkt tot 17:00 uur en een caseload van 30 patiënten heeft...........
ik moet het nog maar zien...vraagt namelijk veel meer van ouders, verzorgers, partners, etc......dezelfde mensen die 1x per maand een keer langs gaan wanneer een naaste is opgenomen.
Anoniem
wo 20/01
Tuurlijk, stel je voor dat je vraaggericht zou gaan werken, in plaats van aanbodgericht. Dat zou je je in het eigen vlees snijden! De behandelaren worden doodgewoon op target gezet,ze moeten zoveel omzet halen, hoe dan of zo dan. Het belang van de client staat al lang niet meer voorop, alleen de omzet telt!
vera
wo 20/01
Tja, er is een GROOT verschil tussen vraag en aanbod in de psychiatrie voo de clienten...Er word door de deskundigen(psychiaters/verpleegkundigen bepaalt. hoe, waar en met wie je moet leven en wonen...?) Het is zorgwekkend, terug naar af, de dwangbuis...etc..
jos
wo 20/01
Tja, eindelijk een doorbraak?? Neem een voorbeeld aan england, Het ei van columbus is al ontdekt, Gewoon dit beleid volgen....!
Meer ambulante hulp in de thuissituatie en mensen meer integreren in de maatschappij!i.p.v. mensen op te sluiten in de psychiatrie...! groeten Jos
Jos Smaling
wo 20/01