03 september 2010

Straatpsychiater Jules Tielens: ‘Bemoeizorg is een ambacht’

Straatpsychiater Jules Tielens schreef samen met psycholoog Maurits Verster het boek ‘Bemoeizorg’ dat 4 februari in Amsterdam wordt gepresenteerd. Het praktische handboek is niet gebaseerd op onderzoek, maar louter op ervaring.

Straatpsychiater Jules Tielens

Een psychiatrisch kookboek, noemen ze het, ‘met recepten voor goed handelen, en tips en waarschuwingen over alle onderwerpen die voor het ambacht van de bemoeizorg van belang zijn’. Want bemoeizorg is een ambacht, en dat wordt nog te veel over het hoofd gezien, menen de auteurs.

Vakkennis beperkt
Mensen helpen die niet geholpen willen worden: dat vraagt om specifieke vaardigheden, weet Jules Tielens, die al elf jaar als psychiater werkt bij het Amsterdamse Rehabteam van Mentrum, onderdeel van Arkin. Het Rehabteam verleent hulp aan dakloze psychiatrisch patiënten. ‘Over de vaardigheden van het ambacht ‘bemoeizorg’ is nog heel weinig bekend en geschreven’, zegt Tielens. ‘Tijdens sollicitatiegesprekken met kandidaten voor het Rehabteam merk ik steeds weer dat de vakkennis vaak beperkt is. In opleidingen wordt er nauwelijks aandacht aan besteed. Ik geef zelf onderwijs, en moest het lesmateriaal meestal zelf schrijven.’

Openingszin
‘Onderzoeken, ja, die zijn er genoeg’, verzucht Tielens. ‘Over het nut van bemoeizorg, en hoe het georganiseerd moet worden. Maar als je vraagt: welke openingszin roep je door de brievenbus tegen een wantrouwige psychotische patiënt die de deur niet opent? Dan blijft het stil.’

Slecht onderzoek
De ondertitel ‘kwaliteit met 0% wetenschap’ is dan ook een sneer naar collega’s die al hun handelen baseren op wetenschappelijk onderzoek. ‘Het moet tegenwoordig maar allemaal evidence based zijn, daar zijn we in doorgeslagen. Ik ben zeker niet tegen onderzoek, maar te veel onderzoek zit methodologisch slecht in elkaar. Het is korte termijnwerk dat bovendien soms wordt gefinancierd door pillenfabrikanten. Menselijk gedrag wordt door ontelbare factoren beïnvloed, terwijl onderzoek zich slechts kan richten op één of twee factoren. Die wetenschappelijke denkwijze gaat in veel gevallen niet op.’

Ervaring
Bovendien is een groot deel van wat behandelaars doen nu eenmaal niet evidence based, zegt Tielens. ‘Maar dat wil niet zeggen dat er over dit dagelijks werk geen verstandige dingen te zeggen zijn. Dat heeft te maken met ervaring. Als je naar de kapper gaat, dan weet je wanneer je buiten staat of het een goede kapper was of niet. Daar hoef je geen wetenschapper voor te zijn.’

Praktische tips
Daarom besloten Tielens en Verster een boek te schrijven dat louter gebaseerd is op ervaring. De adviezen en ‘lessen’ zijn praktisch en gedetailleerd, bijvoorbeeld het advies om je hart aan te raken nadat je een islamitische klant de hand hebt geschud – een teken van respect. Sommige adviezen zijn verbazingwekkend voor de hand liggend, zoals het gebod de patiënt geen valse beloften te doen, en in een gesprek met een psychoticus niet van de hak op de tak te springen. Tielens: ‘Ik kan je op een briefje geven dat die fouten worden gemaakt. Wij hebben dit boek geschreven aan de hand van situaties die we vaak in de praktijk zijn tegengekomen.’

Cliché
Sommige wijsheden in het boek lijken cliché’s, geeft Tielens toe. ‘Alle cliché’s in dit boek zijn nodig. Eén van de motto’s luidt: niets moeilijkers dan het eenvoudige. Als we al die vanzelfsprekendheden nu eens goed zouden doen, dan zou de zorg al honderd procent verbeteren.’ (CS)

Het boek wordt uitgegeven door De Tijdstroom.
Voor meer informatie over het boek, klik hier


De exemplaren van Bemoeizorg zijn gewonnen door
A. Pruijssers - de Jong
Geesje Tinholt
J.R. Vreugdenhil
Marina Spijkerman
Reina Dijkema
Cees van Die
Sanne Hiehle
Liliane Coppens
Monique Eland
Arno Ekkelkamp
Zij krijgen het boek thuisgestuurd

© Psy 03-02-2010

mensen zijn allemaal anders, je kan ze niet allemaal behandelen en benaderen vanuit hetzelfde protecol. Helaas gebeurdt dat wel
syl
wo 03/02
Het voordeel van bemoeizorg is dat de client er helemaal
geen inspanning meer voor levert om zijn leven op de rit te zetten.
P. Bell
wo 03/02
Met je boerenverstand werken. Herstel van mensen laat zich niet vangen in protocollen en methodieken.
Tielens is een man naar mijn hart.
maurice wasserman ervaringsdeskundige fact team heerlen noord (mondriaan)
wo 03/02
35 jaar geleden : WAO en bijstand tot je 65-ste. Vandaag: benut je (beperkte) mogelijkheden en participeer in het normale leven.
In veel GGZ-instellingen moet men nog leren, deze vandaag-uitgangspunten zich eigen te maken. Familie en ervaringsdeskundigen nemen het voortouw en wijzen de zorgverleners de enig juiste weg.
F.S. te H
wo 03/02
Ik vind het altijd prachtig om te lezen dat er mensen rondlopen die met hun hart en verstand hun werk doen.

Het is altijd goed om de voor de hand liggende zaken op tafel te leggen. met goede moed begint men na een opeleiding zorg te bieden maar door dichte deuren en bureacratie lijkt die goede moed te verdwijnen en de echt interesse in de mens verloren te gaan.

ik ga het boek lezen
sylvia mac gillavry
do 04/02
UIt mijn hart gegerepen : No guru, no method, no teacher(Van Morrison)
W.F.Willems
do 04/02
Door de ingestorte intramurale psychiatrie van de 70-er jaren kwamen veel patienten op straat terecht.Vandaag de dag wordt menige patient niet of te laat ontdekt en is huisuitzetting vaak het beginpunt van de straat.
Ik kom als thuisbezoekende kinderpsycholoog in Den Haag velen tegen die op die rand zitten. En moet alle creativiteit en bemoeizorg inzetten om dat te voorkomen.
De bijstandsuitkeerders zijn dan de eersten om te benaderen.Daar ontbreekt meestal iedere kennis van psychiatrie, waardoor zij in staat zijn om bij verlies van werk pas na één jaar te gaan uitkeren.
Hopelijk zegt "Bemoeizorg" daar ook iets over.
Job te Pas
do 04/02
Ben er niet helemaal mee eens. Al 20 jaar geleden ging het IVO samenwerken met gebruikers om zo beter te kunnen onderzoeken. Het werd een samenwerking met een ervaringsdeskundige en de onderzoeker waar al heel veel goed onderzoek uit is gekomen. Zelf als gebruiker heb ik er een aantal jaren gewerkt.
Liesbeth Vollemans
do 04/02
Juiste opmerking van DE KAPPER! Heb zelf deze roeping 35 jaar op eenzame hoogte vervuld. Werk nu vrijwillig bij het CBB-K/AM als ervaringsdeskundige. Dit is nu precies de bedoeling. Oplossingsgericht,innovatief,met emphatie benaderen. Tevens belevingsgericht naar de mens denken . Daarin ligt de winst.


Don Asser
do 04/02
Ik denk dat er een soortgelijk boek geschreven kan worden over de jeugdzorg, waar de beste effecten (niet-gemeten) afhangen van de persoonlijke kwaliteiten van de jeugdhulpverlener om contact te maken met het gezin, te confronteren en toch verbinding houden en meer van dat specifieke werk waar maar weinig studie naar gedaan is. Mensen in ingewikkelde probleemsituaties vinden meer houvast in een authentieke begeleider dan wanneer ze zich object voelen in een gestandaardiseerde procedure. Laten we meer gelegenheden creëren waarop hulpverleners de kunstjes van elkaar kunnen leren, in plaats van de hele bijscholingsruimte op te maken aan nieuwe protocollen en registratiesystemen.



Groet,
Jan Mengde
do 04/02
Het niet weten hoé te handelen is het moeilijkst
wanneer je werkelijk handelen wil
Maar het juiste zeggen, vragen
maakt in het luisteren het verschil
Niek Pijnaker, ervaringswerker ggz noordholland-noord
do 04/02
Ben benieuwd naar het boek! Ik werk op de Kei (onderdeel van Altrecht)in Utrecht en we zouden graag met een delegatie bij die boekpresentatie zijn. Het is altijd leuk om Jules Tielens te horen vertellen over 'het werk'.
Gerwin Bults
vr 05/02
"Als we al die vanzelfsprekendheden nu eens goed zouden doen, dan zou de zorg al honderd procent verbeteren." Even ervan uitgaand dat Dat is natuurlijk een belangrijke hypothese. Het kan waar zijn of niet waar. Is het ook wetenschappelijk toetsbaar?
Anoniem
ma 08/02
iK BEN HET MET jULES TIELENS EENS, HET KONTAKT MAKEN MET DE PAT IS DE BASIS VAN HULPVERLENING, WAAR HET OP DIT MOMENT IN DE g.g.z.en andere instellingen om gaat is volgen van het van te voren bedachte protocolen en het inpassen van de pat hierin.Het zou dus goed zijn om hulpverleners meer scholing te geven in het kontakt maken met pat.
Jo HANSSEN
di 09/02
Net het boek binnen gekregen. Ziet er uitnodigend uit.
Gemakkelijk op te zoeken onderwerpen, kortom een pré voor de GGZ lezer/helper/zorgverlener.
Mij lijkt dat jeugdzorg en opvoeders er evengoed mee uit de voeten kunnen.
Het boek brengt veel ingewikkelde zaken terug naar de basis.
BEDANKT VOOR de TOEZENDING
Welk een (h)eerlijke transparante duidelijkheid.
Ervaringsdeskundige
za 13/02