11 februari 2012

Suïcidepreventie bereikt doelgroep onvoldoende

Het RIVM en het Trimbos-instituut pleiten voor een bredere inzet van preventie en nazorg bij zelfdoding. Mariken Leurs van het RIVM: ‘Tussen de verschillende GGD’en bestaan grote verschillen in het preventieaanbod. Hierdoor is het afhankelijk van iemands postcode welke interventies hij krijgt aangeboden.’

Onlangs bracht het RIVM, in opdracht van GGZ Nederland, het rapport Suïcidepreventie uit. Daarin zette het onderzoeksinstituut alle beschikbare suïcidepreventies van de verschillende GGD’en op een rij. Mariken Leurs, hoofd van het RIVM Centrum Gezond Leven: ‘Veel preventies zijn veelbelovend, maar worden niet landelijk aangeboden. Zo richt de ene GGD zich op (vroeg)signalering van risicogroepen, terwijl een andere GGD zich concentreert op nabestaanden, of op jongeren die al een suïcidepoging hebben gedaan.’ Goede suïcidepreventies moeten voor iedereen beschikbaar zijn, vindt Leurs. ‘Als die beter worden verspreid, zal het aantal suïcides afnemen, denken wij.’ Als voorbeeld noemt Leurs Levensvaardigheden, een lesprogramma waarin jongeren leren om te communiceren over hun gevoelens en om hun emotionele problemen zelf op te lossen. ‘Een erkende interventie die nu slechts door een enkele GGD op scholen wordt aangeboden.’

Goede zorgafspraken
Waar het RIVM gekeken heeft naar suïcidepreventie door de GGD, hamert het Trimbos-instituut op  de zorgcontinuïteit van suïcidale mensen. Om die te optimaliseren, moet de samenwerking tussen de spoedeisende hulp, huisartsen en de acute en consultatieve psychiatrie worden verbeterd. Zo mag het niet meer voorkomen dat mensen die na hun suïcidepoging bij de eerste hulp belanden daarna niet door een psychiater worden gezien, aldus het Trimbos-instituut.
Samen met GGZ Nederland en het Nederlands Huisartsen Genootschap (NHG) publiceerde het Trimbos-instituut onlangs het Kwaliteitsdocument Ketenzorg bij Suïcidaliteit. Het biedt gemeenten handvatten voor zorgafspraken op lokaal niveau.

Handleiding Gezonde Gemeente

Met de aanbevelingen en handvatten hebben zorgverleners volgens Leurs nu voldoende aangrijpingspunten om suïcide-interventies op te pakken, verder te ontwikkelen en om hun onderlinge samenwerking te verbeteren. ‘Maar het zijn de gemeenten die suïcidepreventie moeten integreren in hun gezondheidsbeleid.’
Op 4 november brengt het RIVM de Handleiding Gezonde Gemeente uit die gemeenten daar hulp bij biedt. ‘We zullen daarin onder andere wat goede interventies aanbevelen. Het RIVM werkt met onafhankelijke commissies die de interventies op hun effectiviteit beoordelen.’ (JH)

Lees hier het rapport Suïcidepreventie

Lees hier het Kwaliteitsdocument Ketenzorg bij suïcidaliteit


©Psy 21-07-2010

En ik ben het helemaal met Monique eens... hoogtijd voor menselijke suïcide begeleiding:

1. Mensen die echt dood willen en na maanden (jaren?) strijd er niet uitkomen menselijk helpen een einde te maken aan hun leven in harmonie met hun omgeving. En geen lonely suïcide aandoen.

2. Mensen die nog helpbaar zijn echte hulp, begrip en perspectief bieden... middels een zinvolle methode, die heb ik in de gangbare GGZ nog niet gezien...

Op naar meer medemenselijkheid,
Iwanjka

www.levensklem.nl
Ìwanjka
ma 02/08
Ik zelf ooit zelfmoord gepleegd...

Ik denk dat als de aanbevelingen uit dit boek overgenomen worden er 50% minder zelfmoorden zijn...

www.levensklem.nl
Iwanjka
ma 02/08
Natuurlijk sta ik achter een goede suïcidepreventie. Wie niet? Maar sommige mensen willen ècht niet verder met hun leven. En dan komt preventie er niet meer aan te pas. Dan is het zaak de zelfgekozen dood te respecteren en te begeleiden, met respect voor de cliënt en de naastbestaanden. Zodat gruwelijke taferelen op de spoorweg of in een andere omgeving, kunnen worden voorkomen. Hierin zou de NVVE een gesprekspartner kunnen zijn.
Monique van Eeden
di 27/07