Bijzondere actie... en maar al te waar. Zeker de helft van mijn boek 'Diagnose Levensklem' gaat hierover (beschrijft het falen van het depressie protocol en een alternatieve methode).
Hoog tijd om ligt te werpen in deze duisternis en belangrijke reden van malfunctie in de GGZ...
Zie evt www.levensklem.nl
In mijn boek sluit ik af met een appendix 'de Vijf Syndromen van Ellendecreatie'. Bureaucratie is een logisch gevolg van die syndromen.
Ik vind het een beetje naïef om aan te nemen dat alle administratie en bureaucratie gebruikt wordt "om de zorg te verbeteren". Ik zie om me heen op meerdere plekken genoeg situaties die een stuk effectiever en efficiënter opgelost zouden kunnen worden. Het liefst zou ik als behandelaar 90% van mijn tijd besteden aan zorginhoudelijke taken (waaronder administratie). Dat getal ligt echter dichter bij 50%..
Verder geldt dat ook voor doorverwijzingen, indicaties, budgetten, etc, etc. Tegen de tijd dat je iets voor iemand geregeld hebt ben je vaak al weer 1 jaar verder.
Hulde aan PSY om dit bespreekbaar te maken en wellicht dat juist intiatieven zoals deze helpen om de belachelijke situatie van nu te gaan verbeteren.
...en bovendien, aan een hetze zou een gerenomeerd blad als de psy nooit meewerken. Maar goed , men kan het zo opvatten.
Ik vind het niet alleen het beste vakblad van de branche omdat het er zo goed uit ziet. De redactie slaagt er in altijd weer te komen met indringende integere onderwerpen over en met mensen.
Zo'n blad kan mij alleen maar uitnodigen een terecht zorgwekkend fenomeen te helpen belichten. Niet omdat de psy dat wil, maar omdat de psy alweer bewijst een platform te zijn en spreekbuis voor wat er onder de werkende leeft in de GGZ, en ze stellen me weer niet teleur. Kom op, in de pen, het beste wapen ter wereld.
Met vertroebeling bedoel ik oude dingen / overtuigingen die nu nog invloed hebben en meespelen.
Er is openheid en scherpte om op te merken wat er nu is. En wat nu echt nodig is en van belang...
Is het een idee dat we kiezen voor een visie waarin een groter doel wordt gediend? Waar we allemaal op de lange termijn (en alles om ons heen) baat bij zullen hebben?
Waar we samen zorg voor dragen en elkaar bij kunnen faciliteren?
Wil je dat helder krijgen, dan hebben we tijd, rust en ruimte nodig om de vertroebeling te laten bezinken.
Er is ruimte en rust nodig om te kunnen luisteren naar de eigen signalen en ervaringen. Die rust en ruimte is ook nodig om echt te kunnen luisteren naar de waarheid en signalen van anderen.
Is het een idee dat we stoppen al onze tijd op- en in te vullen?
Is het een idee dat we ons bewustworden van een neiging alles te willen controleren en verbeteren vanuit een korte termijns visie?
Vanuit vaak toch eigen belang?
Betaal je iemand voor een klus, dan dient iemand zich te verantwoorden, zonder twijfel. De ontvanger kijkt ook of het haalbaar is datgene te doen wat er verwacht wordt. Daar is voldoende openheid (van zaken) voor nodig, van beide kanten. Anders gaat 1 iemand de kar trekken en de ander roept welke kant we opgaan. Dat is geen co-creatie. Het gaat hier toch om dezelfde belangen: het bijdragen aan het welzijn van de mensen?
Ik ben het helemaal met Onno eens; Het is zaak geluid te geven aan de eigen ervaringen en verwachtingen.
Ik kan toch geen assertiviteitstraining aanbieden, als ik niet zelf mijn eigen ervaringen en signalen bespreekbaar maak?
Ik kan toch niet van mijn kind verwachten dat het alles uit de kast haalt, als ik zelf niet kijk naar mijn eigen inzet?
Zo kunnen zorgverzekeraars en de overheid toch niet verwachten dat er integraal gewerkt wordt in de praktijk om gezondheid te verbeteren, als intern binnen deze instanties het niet zo is georganiseerd dat dit kan worden gefaciliteerd?
Wout, je hebt me op een geweldig idee gebracht voor een hilarisch stuk over de DBC bureaucratie met je opmerking. Ga je er op verheugen hoe absurd de DBC wordt als je ook zo te werk gaat in een andere bedrijfstak. Ik lach me kapot. Wat dát zichtbaar gaat nmaken ter lering ende vermaak.....
Inderdaad Wout, het fenomeen komt in alle bedrijfstakken voor. Waar werk jij? Maar een Hetze door de psy? Ben je bang ergens je baan te verliezen of zo? Wel, als maatschappelijk werker ga ik meewerken aan deze Psy actie; Dat mijn eerdere reactie verween toen ik de knop "verstuur" indrukte: is dat geen teken aan de wand, met die foutmelding dat de website niet kon worden weegegeven?
Ooit werkte ik in een kliniek. De verpleegkundigen besteedden er de helft van hun dienst aan schrijven. Alles werd gerapporteerd. Tot de psychiater een keer zei: Dat iemand gewassen en gekleed aan tafel zit en ontbijt wil ik niet lezen. Als ie dat een keer niet doet, dan moet je het pas opschrijven. Heel grappig. Maar ze hebben het niet aangepast.
Beste Wout,
Een hetze is iets wat niet gebaseerd is op feiten, daar is in dit geval geen sprake van. Informatie is natuurlijk goed, maar data en gegevens zijn niet hetzelfde als informatie. Het kan niet de bedoeling zijn dat hulpverleners onevenredig veel tijd kwijt zijn met administratie...tijd die ze beter zouden kunnen en willen besteden aan hulpverlening.
Uitstekend initiatief van PSY.
Dat we door onze geldverstrekkers betaald worden wil natuurlijk niet zeggen dat we gehoorzaam en zonder zelf na te denken mee moeten gaan in alles wat bedacht is (en voor veel geld verkocht wordt door andere partijen!). Natuurlijk zijn onze geldverstrekkers en patienten gebaat bij het systematisch verzamelen van zorginhoudelijke informatie. Maar dan liefst wel valide en betrouwbare informatie, en niet de prut die uit de billen komt van het allesverslindende bureaucratische monster wat op nu schrijlings op onze GGZ gezeten is.
Beste Wout,
Met alle respect voor jouw bijdrage. Is het niet ook heel gezond om juist met humor te kijken naar de bureaucratie?
Humor draagt positief bij aan zelfreflectie, i.p.v. verzuring omdat met alleen gefocust blijft op economische belangen. Een "kwalitatieve" reflectie is noodzakelijk om produkten te verbeteren, dit geldt voor politici, zorgverzekeraars, beleidsmedewerkers en managers.
Ik denk niet dat PSY verstandig bezig is om op deze manier een hetze aan te wakkeren. Er is in de zorg nu eenmaal een grote behoefte aan goede zorginhoudelijke informatie, en die krijg je alleen door accuraat te administreren.
Onze geldgevers (die onder meer onze salarissen betalen) vragen hierom; daarnaast wordt zulke informatie ook gebruikt om de zorgverlening te verbeteren.
Tenslotte, als troost: deze grote behoefte aan informatie komt in vrijwel alle bedrijfstakken voor. De zorg is wat dat betreft beslist niet uniek.
