Afkicken met medicinale GHB: ‘GHB heeft mijn leven kapot gemaakt’
Arno uit Sint Willebrord (28) was ruim twee jaar lang verslaafd aan GHB. Hij raakte zijn baan en huis kwijt en werd zwaar depressief. Uiteindelijk zocht hij hulp bij Novadic Kentron. Om af te komen van zijn verslaving kreeg hij medicinale GHB. Een martelgang van drie weken. ‘Mijn handen en gezicht jeukten afschuwelijk. Alsof er beestjes onder mijn huid zaten. Ik dacht dat ik gek werd. Ik wilde maar één ding: terug naar die troep die mijn leven kapot had gemaakt.’
‘Wiet, xtc, lsd, amfetaminen. Wat drugs betreft heb ik heel wat geprobeerd in mijn leven. Experimenteren noemden mijn vrienden en ik dat. Toch duurde het tot mijn 25ste voordat ik voor het eerst GHB nam. Ik had er al veel over gehoord en bij ons in het dorp werd het steeds meer gebruikt. Op een groot parkeerplaats in de buurt hing ik in het weekend rond. Daar kwamen alle jongeren uit Sint Willebrod: van een jaar of twaalf tot achterin de twintig. Ik zag daar regelmatig wat te veel GHB met iemand kan doen. Mensen gingen out, ze gilden of trokken hun kleren uit. Eerlijk gezegd vond ik het behoorlijk eng. Toch kwam ook voor mij die ene keer dat ik het wilde proberen. Dom? Absoluut. Maar ik was te nieuwsgierig. Ik kreeg de GHB van een vriend en nadat ik het had ingenomen, wachtte ik zenuwachtig tot het zou gaan werken. Na vijftien minuten was het raak. Ik was meteen verkocht.’
Lekker goedkoop
‘Het gevoel dat je van GHB krijgt, is moeilijk te omschrijven. Het is namelijk nergens mee te vergelijken. Je komt in een roes, alsof je aangeschoten bent, maar dan lekkerder. Ik werd losser en ging makkelijker praten. Ook werd ik zekerder van mezelf, ik kon de hele wereld aan. Het leven was één groot feest. Na die eerste keer heb ik een half jaar lang elk weekend gebruikt. Ik combineerde de GHB met amfetaminen. Als die waren uitgewerkt, kreeg ik altijd een leeg gevoel. Met GHB bleek dat niet meer zo te zijn en daarom tikte ik buisje na buisje weg. Al snel kocht ik mijn eerste fles GHB, een kwart liter voor veertig euro. Lekker goedkoop.’
De drug voor creatieve mensen
‘Als je eenmaal een fles GHB in huis hebt, is het moeilijk om er doordeweeks van af te blijven. Dat ging dan ook mis. Ik heb in die tijd nooit het gevoel gehad dat ik verslaafd was. Ik stond er ook niet bij stil. Alles en iedereen was leuk, ik genoot. Ook had ik altijd energie. Vooral voor mijn hobby schilderen. Als ik GHB had gehad en wilde beginnen aan een schilderij, dan had ik een bepaald beeld in mijn hoofd. Keer op keer lukte het mij om precies dat beeld op het doek te krijgen. Voorzichtig met verf hoefde ik niet meer te zijn. Ik gooide ermee en zelfs dan kwam het nog precies goed terecht. Mijn kwast had ik niet meer nodig, ik schilderde met mijn handen. Ik voelde me Herman Brood. Anderhalf jaar lang vond ik dat GHB de drug was voor creatieve mensen. Iets dat bij hun levensstijl hoorde.’
Paniekgevoel
‘Na maanden dagelijks om het uur 25 centiliter GHB te hebben weggetikt, ging het fout. Ik was laks geworden, wilde alleen nog maar doen waarin ik zin had en het lukte me niet meer om normaal te functioneren. Slapen werd onmogelijk, om de twee uur werd ik wakker omdat ik moest gebruiken. Ik raakte mijn baan kwijt en kon mijn rekeningen niet meer betalen. Ook waren er ruzies, met mijn vriendin en familie. Ik heb hen heel erg veel pijn gedaan. Toch besefte ik pas op het moment dat ik voor het eerst mijn dealer niet kon bereiken, dat ik verslaafd was. Het paniekgevoel dat ik toen had, kan ik niet omschrijven.’
Angstaanvallen en hallucinaties
‘Twee keer heb ik geprobeerd om zelf af te kicken. Ik sloot me op in mijn kamer. Dat waren de langste dagen van mijn leven. De afkickverschijnselen bij GHB zijn verschrikkelijk. Mijn hele lichaam brandde en jeukte. Ik kreeg angstaanvallen en begon te hallucineren. Hagedissen en beestjes op de muur, stemmen… Ik draaide door. Zo erg, dat ik maar één oplossing zag: weer gaan gebruiken. Ondertussen werd ik ook nog eens uit mijn huis gezet. Ik was zwaar depressief en wilde niet meer leven. Dat was het moment dat ik besloot dat ik hulp moest zoeken. Zo ging het niet langer.’
Wachtlijst van vier maanden
In januari 2009 ben ik naar Novadic-Kentron gegaan. Helaas was er bij de kliniek een wachtlijst van vier maanden! Dat was ontzettend frustrerend. Ik wilde zo graag afkicken, maar moest tot mijn opname blijven gebruiken, omdat in één keer stoppen te gevaarlijk was. Van mijn moeder mocht ik die vier maanden bij haar wonen. Dat was heel erg moeilijk. Ik wilde zo graag eerlijk tegen haar zijn, maar hoe moest dat nou als ik nog steeds gebruikte?’
Medicinale GHB
‘De laatste week voordat ik naar de kliniek van Novadic-Kentron ging, moest ik heel precies bijhouden hoeveel GHB ik gebruikte. Met die gegevens konden zij dan berekenen hoeveel medicinale GHB ik nodig had. Vanaf dat moment deed ik precies wat er van mij gevraagd werd. De eerste dagen van mijn opname gingen redelijk goed. Ik ging er helemaal voor. Hoewel ik van de medicinale GHB die ik elke drie uur kreeg niet in een roes kwam, had ik geen last van afkickverschijnselen.’
Levensgevaarlijke drug
‘Maar toen kwam de klap. In die tweede week kreeg ik een pijn! Die ging overal dwars door heen. Ik werd gek van de jeuk en voelde overal beestjes. Ik kon niet slapen en niemand mocht in mijn buurt komen. Ik was er van overtuigd dat ik het niet vol ging houden.
Ik zag in de kliniek ook andere mensen uit mijn buurt die daar afkickten van GHB-verslaving. Die zaten daar ook gek te worden. Een meisje kreeg een psychose en sloeg alles in haar kamer kapot. Toen ik dat zag…, verschrikkelijk. Ik ben verslaafd aan een levensgevaarlijke drug, gaat er dan ineens door je hoofd. Die week was ik bang. Doodsbang. Zonder twijfel.’
Opnieuw beginnen
‘Als het beter met je gaat mag je naar huis, zeiden de hulpverleners tegen me. Dat was precies wat ik wilde. In de derde week van mijn opname heb ik de medicinale GHB zo snel als mogelijk afgebouwd. Ik heb ontzettend veel aan de mensen daar gehad. Ze motiveerden mij en stonden altijd voor me klaar. Of de behandeling van Novadic-Kentron voor veel GBH-verslaafden werkt, kan ik moeilijk inschatten. Je moet wel echt willen afkicken en er honderd procent voor gaan. Dat lukte mij. Na drie zware weken, mocht ik naar huis om opnieuw te beginnen met mijn leven.’
Niet nog een keer
‘Ik denk dat ik de rest van mijn leven gevoelig blijf voor GHB. Om niet in de verleiding te komen, heb ik een paar drastische maatregelen genomen. Zo heb ik het contact met al mijn vrienden verbroken. Sommige reageerden heel begripvol. Ze hebben het beste met me voor. Anderen zijn ervan overtuigd dat ze me terugzien. Nee, dat gaat niet gebeuren, want ik weet dat ik dit afkicken niet nog een keer kan. Opnieuw GHB gebruiken zou voor mij het einde betekenen. Aan die gedachte blijf ik vasthouden.’ (HE)
Lees hier het artikel Grote stijging GHB-verslaafden
Lees hier het artikel Novadic-Kentron behandelt met partydrug GHB
Lees hier het artikel Trimbos waarschuwt voor gevaren GHB
©Psy, 09-11-09
